Στιγμές από την καθημερινή ζωή στην Σαάντα της Υεμένης

Ο Αϊμάν είναι κουρέας από το Ιμπ, νότια της Σαάντα. Το 2015, το σπίτι του στην πόλη της Σαάντα βομβαρδίστηκε από αεροπορική επιδρομή του συνασπισμού με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Εκείνη τη μέρα σκοτώθηκαν 28 μέλη της οικογένειάς του, ενώ σώθηκαν μόνο τρεις, μαζί με τον ίδιο. Θυμάται τις κραυγές που ακούγονταν μέσα από τα συντρίμμια, ενώ εκείνος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να τους βοηθήσει. Εκείνη την εποχή σπούδαζε πληροφορική. Ο αδελφός του, που είχε κουρείο, σκοτώθηκε στον βομβαρδισμό. Μετά από αυτό, ο Αϊμάν σταμάτησε τις σπουδές του και ανέλαβε το κουρείο της οικογένειάς του. Αυτή είναι η πρώτη φορά που επιστρέφει στο σπίτι του από το 2015.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Γάζα: Ένας χρόνος από το λουτρό αίματος

Στις 14 Μαΐου 2018, 60 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και πάνω από 1.300 τραυματίστηκαν από τα πυρά του ισραηλινού στρατού στη διάρκεια διαδήλωσης δίπλα στον φράχτη που χωρίζει τη Γάζα από το Ισραήλ. Έναν χρόνο μετά, πολλοί από τους τραυματισμένους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις ολέθριες συνέπειες των τραυμάτων τους.

Καθώς οι ελπίδες τους για κατάλληλη θεραπεία λιγοστεύουν, οι άνθρωποι βρίσκονται σε ένα επώδυνο τέλμα, ενώ τα τραύματά τους φθείρουν όλο και περισσότερο τους ίδιους και τους δικούς τους.

Σε μια κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Γάζα, ο αναισθησιολόγος από τη Σιγκαπούρη χρησιμοποιεί ασυνήθιστες για ξένο αραβικές λέξεις: ηλεκτρικό ρεύμα, μαχαίρι, κάψιμο, βελόνες. Ο ασθενής, που ονομάζεται Μουράντ και είναι 26 ετών, δείχνει στον γιατρό σε ποιο σημείο του αριστερού του ποδιού, που βρίσκεται μέσα σε ένα μεταλλικό πλέγμα, αισθάνεται τα παραπάνω. Η αίσθηση του ηλεκτρικού ρεύματος και του μαχαιριού είναι πιο έντονες ακριβώς πάνω από το πέλμα, που είναι άσπρο και παγωμένο, καθώς οι φλέβες έχουν συσταλεί μετά από έναν χρόνο διαρκούς πόνου. «Ο τραυματισμός με έχει καταστρέψει» λέει. «Παλιά έβγαινα για να δουλέψω, επιδιόρθωνα δορυφορικά πιάτα, όμως τώρα δεν μπορώ, και κανείς δεν με έχει βοηθήσει.»

Μουράντ: «Ο τραυματισμός με έχει καταστρέψει»

Ο Μουράντ είναι ένας από τους πάνω από 1.300 ανθρώπους που τραυματίστηκαν από τις σφαίρες του ισραηλινού στρατού την πιο πολύνεκρη μέρα των διαδηλώσεων κατά μήκος του φράχτη που χωρίζει το Ισραήλ από τη Γάζα στις 14 Μαΐου 2018. Οι νεκροί έφτασαν τους 60 εκείνη τη μέρα. Ήταν ένα λουτρό αίματος, καθώς τα νοσοκομεία σε όλη τη Γάζα κατακλύστηκαν από έναν απίστευτο αριθμό τραυματιών. Έναν χρόνο μετά, πολλοί εξακολουθούν να υποφέρουν:  τραύματα στα πόδια που δεν μπορούν να επουλωθούν επειδή λείπει μεγάλο μέρος του οστού, εμφάνιση λοιμώξεων, αβεβαιότητα και αφόρητος πόνος.

Ο Αχμέντ, 38 ετών, εξηγεί γιατί πήγε στη διαδήλωση της 14ης Μαΐου, όπου τραυματίστηκε. «Πήγα ειρηνικά, ως πολίτης. Είμαι από το Μπιρ Αλ-Σαμπά [Μπεερσέβα]. Από το 2000 έχουν γίνει τρεις πόλεμοι, όλη η Γάζα έχει πληγεί, ο αποκλεισμός κρατάει 13 χρόνια, υπάρχουν δύο ξεχωριστές κυβερνήσεις στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα. Είμαστε υπό κατοχή». Ο Αχμέντ είναι αγρότης από το νότιο άκρο της Λωρίδας της Γάζας και μιλάει με αληθινή χαρά για τα ζώα που φρόντιζε, τις καλλιέργειές του, το γιαούρτι και το τυρί που έφτιαχνε. Όλα αυτά είναι αδύνατα τώρα: παρά τις διάφορες επεμβάσεις που έχει κάνει, λείπουν τρία εκατοστά οστού από το πόδι του. «Θέλω μόνο να κοιμάμαι και να παίρνω φάρμακα, αυτό μπορώ να κάνω μόνο.»

Η οικονομία της Γάζας βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης εξαιτίας του αποκλεισμού από το Ισραήλ, των παλαιστινιακών πολιτικών συγκρούσεων και των περιορισμών στις μετακινήσεις που έχει επιβάλει η Αίγυπτος. Οι άνθρωποι που είναι εγκλωβισμένοι εδώ έχουν απομείνει χωρίς μέσα οικονομικής επιβίωσης. Τα τραύματα που υπέστησαν χιλιάδες άνθρωποι –περισσότεροι από 7.000 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί από τις σφαίρες του ισραηλινού στρατού από τις 30 Μαρτίου 2018– απλώς επιδείνωσαν την κατάσταση.

Ο Μουράντ λέει ότι δεν μπορεί πλέον να βγάζει τα προς το ζην. «Έμαθα μόνος μου να επισκευάζω διάφορα πράγματα, δορυφορικά πιάτα, τηλεοράσεις. Έβγαζα 15-20 σέκελ (4-5,50 δολάρια) τη μέρα. Από τότε που τραυματίστηκα, απλώς κάθομαι στο σπίτι. Ζω με τη μητέρα μου, ο πατέρας μου την άφησε και δεν έχουμε βοήθεια από την οικογένειά μας.» Άρχισε να κλαίει καθώς έλεγε ότι είχαν μείνει έναν μήνα χωρίς γκάζι στην γκαρσονιέρα όπου μένουν και ότι αναγκάστηκαν να δανειστούν για να αγοράσουν μπισκότα και ψωμί. «Οι φίλοι φαίνονται στις δύσκολες στιγμές» λέει. «Τώρα βλέπω ότι δεν έχω ούτε έναν.»

Το σύστημα υγείας της Γάζας, που έχει πληγεί, αδυνατεί να αντεπεξέλθει στα χιλιάδες παρόμοια τραύματα, που όλα απαιτούν σύνθετα και μακροχρόνια προγράμματα θεραπείας, δημιουργώντας αδιανόητα μεγάλες απαιτήσεις για το Υπουργείο Υγείας και τις λιγοστές οργανώσεις που παρέχουν φροντίδα υγείας στην αποκλεισμένη λωρίδα. Πολλοί ασθενείς περιμένουν ακόμη λύσεις που μπορεί να μην έρθουν ποτέ.

«Για την περίθαλψη των διαδηλωτών, ανοίξαμε δύο νοσοκομειακές πτέρυγες, αυξήσαμε σε πέντε τις κλινικές μας και ενισχύσαμε τη χειρουργική δυναμικότητά μας. Ωστόσο, παρά τα όσα κάνουμε, δεν έχουμε τον αριθμό των κρεβατιών, των ειδικευμένων χειρουργών και των ειδικών στα αντιβιοτικά που απαιτείται για τη σωστή φροντίδα αυτών των τραυμάτων» λέει η Μαρί-Ελιζαμπέτ Ανγκρ, επικεφαλής αποστολής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Παλαιστίνη.

Ο Ιγιάντ, 23 ετών, μουσικός, χτυπήθηκε από σφαίρα, αλλά είναι ένας από τους λίγους τυχερούς που κατάφεραν να βγουν από τη Γάζα για να λάβουν περίθαλψη. Σε ένα νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Αμμάν που ειδικεύεται στην επανορθωτική χειρουργική για τραυματίες πολέμου από όλη τη Μέση Ανατολή, έκανε ορθοπεδική επέμβαση και θεραπεία για μια άσχημη λοίμωξη στο οστό, για την οποία χρειάστηκε να παίρνει αντιβίωση και να είναι σε απομόνωση για τέσσερις εβδομάδες.

Ο Ιγιάντ θα χρειαστεί άλλη μια σειρά επεμβάσεων στο Αμμάν σε έξι μήνες και στη συνέχεια μια μακρά περίοδο αποκατάστασης.

Παρ’ όλα αυτά, έναν χρόνο μετά τον τραυματισμό του, η αβεβαιότητα παραμένει. «Όλες μου οι σκέψεις έχουν να κάνουν με τον τραυματισμό μου. Πότε θα μπορέσω να περπατήσω; Θα μπορέσω να περπατήσω ξανά;» Ο Ιγιάντ θα χρειαστεί άλλη μια σειρά επεμβάσεων στο Αμμάν σε έξι μήνες και στη συνέχεια μια μακρά περίοδο αποκατάστασης για να μπορέσει να περπατήσει ξανά, αν όλα πάνε καλά.

Το βάρος της φροντίδας των τραυματισμένων –στη συντριπτική πλειοψηφία τους άντρες– έχει πέσει κυρίως στις γυναίκες και τις μητέρες τους. «Η γυναίκα μου είναι κι αυτή κουρασμένη» λέει ο Αχμέντ,  αγρότης. «Συνεχώς ρωτάει πότε θα είμαι καλύτερα. Θέλει να ζήσει μια κανονική ζωή φυσικά, άνθρωπος είναι. Είπε ότι θέλει να γυρίσει πίσω στους δικούς της, όμως τη χρειάζομαι για τόσα πολλά πράγματα.» Λέει πόσο ανήμπορος νιώθει που δεν μπορεί να φορέσει παντελόνι, να πάει για ψώνια, να σηκώσει ψηλά τα παιδιά του επειδή φοβάται τον πόνο. «Αν δεν υπήρχε το ίντερνετ, θα πέθαινα» λέει σχετικά με την πλήξη του τελευταίου χρόνου. «Με το Facebook, το Twitter, το YouTube μπορείς να δεις έναν άλλο κόσμο.»

Ο Μουράντ προσπαθεί να μην χάνει το ηθικό του, παρά τη φτώχεια και τον πόνο που έχει φέρει ο τραυματισμός του. «Ξέρω ότι μπορεί να μου ακρωτηριάσουν το πόδι, αλλά παρ’ όλα αυτά συνεχίζω να προσπαθώ να γίνω καλά. Στην αρχή δεν ήθελα να βγω από τη Γάζα, όμως τώρα ελπίζω να πάω κάπου, οπουδήποτε με δεχτούν.» Η φιλοδοξία του είναι να ανοίξει ένα μαγαζάκι που φτιάχνει τσάι και καφέ όταν θα είναι καλύτερα.

Για τον Αχμέντ, ωστόσο, είναι πιο δύσκολο να σκέφτεται θετικά. Οι ατελείωτοι μήνες του μαρτυρίου τον έχουν φθείρει. «Μακάρι να μου είχε κοπεί το πόδι» λέει, «τουλάχιστον τώρα δεν θα πονούσα». Έναν χρόνο μετά τον τραυματισμό του, κανείς δεν ξέρει να του πει πότε μπορεί να σταματήσει ο πόνος.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Για πρώτη φορά στην Ευρώπη εξασφαλίστηκε το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου σε προσιτή τιμή για να εμβολιαστούν παιδιά προσφύγων στην Ελλάδα

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα / Médecins Sans Frontières (MSF) ξεκίνησαν να εμβολιάζουν παιδιά προσφύγων στη Χίο, τη Σάμο και τη Λέσβο, κάνοντας χρήση ενός προγράμματος που παρέχει το συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο (PCV) σε προσιτή τιμή για χρήση σε παιδιά που βρίσκονται σε ανθρωπιστικές κρίσεις.

Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται σε μια χώρα υψηλού εισοδήματος o «Ανθρωπιστικός Μηχανισμός», το πρόγραμμα δηλαδή που προσφέρει το εμβόλιο στην ειδική μειωμένη τιμή των 9 δολαρίων ανά παιδί (για τις τρεις δόσεις που απαιτούνται για πλήρη ανοσοποίηση) από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών.

Η πνευμονία παραμένει η πρώτη αιτία θανάτου παιδιών κάτω των πέντε ετών παγκοσμίως και τα παιδιά που ζουν σε επισφαλείς συνθήκες –όπως όσα μένουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς  – διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες Pfizer και GSK είναι αυτή τη στιγμή οι μόνοι κατασκευαστές του εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου, που είναι το ακριβότερο προϊόν στο βασικό πακέτο εμβολιασμού παιδιών σήμερα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, που αντιτίθενται στη διαπραγμάτευση των τιμών με τις φαρμακευτικές εταιρείες, η τιμή καταλόγου για το εμβόλιο φτάνει τα 540 δολάρια ανά παιδί. Η Γαλλία, μια άλλη χώρα υψηλού εισοδήματος, δίνει 189 δολάρια για το ίδιο εμβόλιο. Οι μικρότερες χώρες με μικρότερη διαπραγματευτική δύναμη συχνά βρίσκονται κάπου ανάμεσα: για παράδειγμα ο Λίβανος δίνει περίπου 243 δολάρια. Η τιμή στα φαρμακεία στην Ελλάδα είναι περίπου 150 ευρώ (168 δολάρια) ανά παιδί.

«Η υψηλή τιμή του εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου δεν επιτρέπει την προστασία των παιδιών από αυτή τη θανατηφόρα παιδική ασθένεια, που προλαμβάνεται εύκολα με ένα εμβόλιο» λέει ο Απόστολος Βεΐζης, Διευθυντής Προγραμμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Είναι σημαντικό βήμα το ότι μπορούμε να εμβολιάζουμε παιδιά προσφύγων ακόμη και σε μια χώρα υψηλού εισοδήματος σε αυτή την ιδιαίτερα μειωμένη τιμή, ωστόσο πρέπει να συμπεριληφθούν κι άλλα εμβόλια στον «Ανθρωπιστικό Μηχανισμό» και οι χώρες που φιλοξενούν παιδιά σε κρίση να μπορούν να επωφεληθούν από αυτές τις τιμές. Όλα τα παιδιά του κόσμου θα πρέπει να μπορούν να κάνουν αυτό το εμβόλιο σε προσιτή τιμή.»​

Credit: Sophia Apostolia / MSF

Πριν από τη δημιουργία του προγράμματος, ο μόνος τρόπος προμήθειας του εμβολίου στην ειδική μειωμένη τιμή ήταν μέσω της Gavi, (Παγκόσμιας Συμμαχίας για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση), που χρηματοδοτείται από δωρητές και βοηθά τις φτωχότερες χώρες να προμηθεύονται τα νεότερα εμβόλια. Έτσι όμως τα παιδιά σε πολλές χώρες –και όσα ζουν σε καταυλισμούς προσφύγων σε όλο τον κόσμο– δεν είχαν πρόσβαση στο εμβόλιο, ενώ οι οργανώσεις όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν μπορούσαν να το αγοράσουν σε αυτή την ειδική τιμή για να προστατεύσουν τα παιδιά που το χρειάζονταν.

Ο «Ανθρωπιστικός Μηχανισμός» έχει χρησιμοποιηθεί έως τώρα από οργανώσεις σε διάφορες χώρες χαμηλού εισοδήματος: οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα τον έχουν χρησιμοποιήσει για να εμβολιάσουν παιδιά στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τον Νίγηρα, τη Νιγηρία, το Νότιο Σουδάν και τη Συρία. Ωστόσο, ο μηχανισμός περιορίζεται προς το παρόν σε ένα μόνο εμβόλιο και πρέπει να επεκταθεί για να συμπεριλάβει και άλλα εμβόλια για χρήση σε ανθρωπιστικές κρίσεις τα οποία δεν καλύπτονται από καμία άλλη διαδικασία.

«Τα παιδιά που βιώνουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης είναι από τα πιο ευάλωτα του κόσμου, ωστόσο συστηματικά δεν λαμβάνουν προστασία από θανατηφόρες ασθένειες» λέει η Σουζάν Σίλι, Σύμβουλος για θέματα εμβολίων στην Εκστρατεία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την Πρόσβαση σε Βασικά Φάρμακα. «Ο Ανθρωπιστικός Μηχανισμός μάς έχει βοηθήσει να φροντίσουμε παιδιά τα οποία στο παρελθόν δεν προστατεύονταν από την πνευμονία, που μπορεί να προκαλέσει θάνατο αλλά προλαμβάνεται. Κάνουμε έκκληση στις φαρμακευτικές εταιρείες να διευκολύνουν τα κράτη και τους παρόχους θεραπείας όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα να αγοράζουν εμβόλια σε προσιτές τιμές για να προστατεύουν ευάλωτα παιδιά που πρέπει να εμβολιαστούν επειγόντως.»

Παρόλο που ο «Ανθρωπιστικός Μηχανισμός» έχει φανεί χρήσιμος στην προστασία των παιδιών σε ανθρωπιστικές κρίσεις, πολλές χώρες σε όλα τα επίπεδα εισοδήματος εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση στο εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου σε προσιτή τιμή. Περίπου το ένα τρίτο των χωρών δεν έχουν μπορέσει να συμπεριλάβουν το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου στο βασικό πακέτο εμβολιασμού τους εξαιτίας της υπερβολικής τιμής που χρεώνει η Pfizer και η GSK.

Η Ιορδανία, για παράδειγμα, περιορίζεται από τις υψηλές τιμές των εμβολίων τη στιγμή που αντιμετωπίζει μια προσφυγική κρίση, καθώς φιλοξενεί τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων αναλογικά με τον πληθυσμό της παγκοσμίως. Παρόλο που η Ιορδανία εφαρμόζει δωρεάν ανοσοποίηση όλων των παιδιών ανεξαρτήτως υπηκοότητας ή καθεστώτος μετανάστη, δεν μπορεί να αγοράσει ακριβά εμβόλια όπως αυτό, με αποτέλεσμα όλα τα παιδιά στη χώρα να είναι ευάλωτα στη λοίμωξη από πνευμονιόκοκκο.
 

Credit: Sophia Apostolia / MSF

«Ο Ανθρωπιστικός Μηχανισμός είναι μια προσωρινή λύση και δημιουργήθηκε βασικά επειδή οι τιμές του εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου είναι πολύ υψηλές» λέει η Σίλι. «Αυτό που θα κάνει πραγματική διαφορά θα είναι η κυκλοφορία πιο προσιτών εμβολίων κατά του πνευμονιόκοκκου από νέους κατασκευαστές, ώστε να μην κινδυνεύουν ζωές παιδιών εξαιτίας της απληστίας των εταιρειών. Δεν μπορούμε άλλο να ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα εμβόλια που μπορούν να προστατεύσουν τα παιδιά από θανατηφόρες ασθένειες παραμένουν πολυτέλεια για τόσα πολλά από αυτά.»

Από το 2009, η Pfizer και η GSK έχουν κερδίσει 49,1 δις δολάρια από τις πωλήσεις του εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου (43,5 δις η Pfizer και 5,6 δις η GSK).

Σημείωση: 

Ο «Ανθρωπιστικός Μηχανισμός» δημιουργήθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τη UNICEF, τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και την οργάνωση Save the Children τον Μάιο του 2017. Στόχος του είναι να διευκολύνει την έγκαιρη πρόσβαση σε προσιτά εμβόλια για φορείς όπως οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, κυβερνήσεις ή οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών που προμηθεύονται εμβόλια για λογαριασμό πληθυσμών που βιώνουν ανθρωπιστικές κρίσεις.

Σήμερα, η Pfizer και GSK είναι οι φαρμακευτικές εταιρείες που προσφέρουν τη χαμηλότερη παγκοσμίως τιμή τους για το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου στον «Ανθρωπιστικό Μηχανισμό». Ωστόσο, η προσφορά τους αυτή μπορεί να αξιοποιηθεί μόνο από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και οργανισμών των Ηνωμένων Εθνών και δεν προορίζεται για χρήση από χώρες που αντιμετωπίζουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Έως τον Σεπτέμβριο του 2018, ο «Ανθρωπιστικός Μηχανισμός» είχε διευκολύνει την πρόσβαση σε 613.000 δόσεις του εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου για άτομα σε ανθρωπιστικές κρίσεις, από τις οποίες οι 360.000 χρησιμοποιήθηκαν από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα για 12 παρεμβάσεις εμβολιασμού στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τον Νίγηρα, τη Νιγηρία, το Νότιο Σουδάν και τη Συρία. Πρόσφατα οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προμηθεύτηκαν 4.800 δόσεις για εμβολιασμό στην Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα για τον «Ανθρωπιστικό Μηχανισμό» εδώ: 

https://www.who.int/immunization/programmes_systems/sustainability/The_Humanitarian_Mechanism_ToRs.pdf?ua=1

 

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Παρέμβαση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα μετά τον κυκλώνα Ιντάι στη Μοζαμβίκη, το Μαλάουι και τη Ζιμπάμπουε

Ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα επεμβαίνουν στις σοβαρές ζημιές και τις καταστροφικές πλημμύρες που προκλήθηκαν από τον κυκλώνα Ιντάι και επηρέασε το Μαλάουι, τη Μοζαμβίκη και τη Ζιμπάμπουε. Εκτός από την εκτίμηση των ζημιών, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα προσπαθούν να προσεγγίσουν τους ανθρώπους που έχουν πληγεί ώστε να τους παράσχουν ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια.

Μοζαμβίκη

Ο κυκλώνας Ιντάι χτύπησε την παραλιακή πόλη Μπέιρα στις 14 Μαρτίου και προκάλεσε μεγάλες ζημιές στα παράλια των επαρχιών Σοφάλα, Ζαμπέζια και Ινχαμπάνε. Υπολογίζεται ότι το 90% της πόλης Μπέιρα έχει καταστραφεί, οι κύριες οδοί που οδηγούν στην πόλη είναι κομμένες, πολύ μεγάλος αριθμός κτιρίων είναι κάτω από το νερό έχοντας υποστεί πολύ σοβαρές καταστροφές. Δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα στην Μπέιρα και τις γειτονικές περιοχές ενώ σχεδόν όλες οι γραμμές επικοινωνίας έχουν καταστραφεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολος ο υπολογισμός των θυμάτων, αλλά και η εκτίμηση των ζημιών. Μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί τουλάχιστον 84 νεκροί και περισσότεροι από 1.500 τραυματίες στις πόλεις Μπέιρα, Ντόντο και Τσιμόιο.

Οι ιατρικές μας υπηρεσίες στο νοσοκομείο της Μπέιρα, στα τοπικά κέντρα υγείας και τις τοπικές κοινότητες έχουν ανασταλεί. Στόχος είναι να φτάσει άμεσα η ομάδα επείγουσας παρέμβασης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην πόλη Μπέιρα ώστε να εκτιμήσει την κατάσταση και να δει τις ανάγκες των ανθρώπων και της περιοχής. Κύριο μας μέλημα είναι να εγγυηθούμε τη συνέχιση της παροχής φροντίδας σε ευάλωτες ομάδες και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις που έρχονται στα τοπικά κέντρα υγείας. Τις επόμενες ημέρες οι ανάγκες σε καθαρό νερό και στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής θα είναι πολύ μεγάλες.

Ζιμπάμπουε

Στις 15 Μαρτίου, ο Ιντάι χτύπησε την περιοχή Τσιμανιμάνι των 30.000 κατοίκων στην επαρχία Μανικαλάντ, αφού πέρασε από τη Μοζαμβίκη. Πολλοί από τους δρόμους που φτάνουν στην περιοχή έχουν καταστραφεί και ο μόνος τρόπος για να προσεγγιστεί η περιοχή είναι το ελικόπτερο.

Μία από τις ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα προσπάθησε να φτάσει στο Τσιμανιμάνι με ανθρωπιστική βοήθεια και φάρμακα, αλλά οι κατεστραμμένες γέφυρες δεν επέτρεψαν την πρόσβαση στην περιοχή. Προσπαθούμε να υποστηρίξουμε με καθαρό νερό, είδη πρώτης ανάγκης και φάρμακα ένα ιατρικό κέντρο 20 χιλιόμετρα από το Τσιμανιμάνι.

Μαλάουι

Οι πολύ δυνατές βροχές που έπεσαν στις επαρχίες Τσικουάουα και Νσάντζε στην κάτω πλευρά του ποταμού Σίρε, σε συνδυασμό με το πέρασμα του Ιντάι προκάλεσαν σοβαρές πλημμύρες. Οι ποταμοί έχουν πλημμυρήσει εξαφανίζοντας πολλά σπίτια και αναγκάζοντας 11.000 οικογένειες από την περιοχή Νσάντζε να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Οι επίσημοι αριθμοί αναφέρουν 56 νεκρούς, 577 τραυματίες και 3 αγνοούμενους.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν ήδη ξεκινήσει μια επείγουσα παρέμβαση στην περιοχή Νσάντζε, στην όποια είναι δυνατή η πρόσβαση μόνο με βάρκα ή ελικόπτερο. Επίσης οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστηρίζουν το κέντρο υγείας του Μακχάνγκα με ιατρικό υλικό, ανθρωπιστική βοήθεια αλλά και προσωπικό. Οι ομάδες μας βρίσκονται σε ετοιμότητα, για μεταφορές ασθενών και για παρέμβαση στα κέντρα εκκένωσης του πληθυσμού που έχουν δημιουργηθεί. Επίσης προετοιμάζονται για να μπορέσουν να προσφέρουν καθαρό νερό, κατάλληλες συνθήκες υγιεινής και είδη πρώτης ανάγκης σε όλες τις πληγείσες περιοχές.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Τρία χρόνια μετά, η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας διαιωνίζει τον εγκλωβισμό και την απόγνωση των προσφύγων

Καθώς συμπληρώνονται τρία χρόνια από την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας στην Ελλάδα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καλούν τους Ευρωπαίους ηγέτες να τερματίσουν την επιζήμια πολιτική του εγκλωβισμού ανθρώπων στους καταυλισμούς των ελληνικών νησιών, καθώς και να φροντίσουν για την άμεση απομάκρυνση όλων των ευάλωτων, ειδικά των παιδιών, από αυτά τα σημεία και την μετακίνησή τους σε ασφαλή στέγη στην ηπειρωτική χώρα ή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα τελευταία τρία χρόνια, η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας έχει εγκλωβίσει χιλιάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά σε υπερπλήρεις χώρους που χαρακτηρίζονται από έλλειψη υγιεινής και ασφάλειας, απαράδεκτες συνθήκες και περιορισμένη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της υγείας τους και εκτεταμένη δυστυχία.

«Η Ελλάδα έχει γίνει αποθήκη για τους άντρες, τις γυναίκες και τα παιδιά που απέτυχε να προστατεύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση» λέει ο Εμανουέλ Γκουέ, επικεφαλής αποστολής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα. «Αυτό που άλλοτε χαρακτηριζόταν ως «προσφυγική κρίση» έχει δώσει τη θέση του σε αδικαιολόγητα επίπεδα ανθρώπινου πόνου στα νησιά και την ηπειρωτική χώρα. Οι ευρωπαϊκές και ελληνικές αρχές συνεχίζουν να βλάπτουν την αξιοπρέπεια και την υγεία των ευάλωτων ατόμων, σε μια προσπάθεια προφανώς να αποτρέψουν τον ερχομό άλλων ανθρώπων. Η πολιτική αυτή είναι βάναυση, απάνθρωπη και κυνική και πρέπει να τερματιστεί.»

Εξαιτίας της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, πάνω από 12.000 άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι αυτή τη στιγμή σε άθλιες συνθήκες στα πέντε hotspot στα νησιά, περιμένοντας την απάντηση στην αίτηση ασύλου τους, μια πολύπλοκη διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει έως τρία χρόνια. Στον καταυλισμό στο Βαθύ, στη Σάμο, οι συνθήκες έχουν επιδεινωθεί δραματικά τους τελευταίους μήνες εξαιτίας του μεγάλου συνωστισμού, αναγκάζοντας τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα να στείλουν μια ιατρική ομάδα ξανά στο νησί. Αυτή τη στιγμή ο καταυλισμός φιλοξενεί περισσότερους από 4.100 ανθρώπους σε έναν χώρο που έχει φτιαχτεί για μόλις 638, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να μένουν σε άθλιες συνθήκες και χωρίς προστασία στον βρώμικο και μη ασφαλή χώρο έξω από τον επίσημο καταυλισμό. Σε αυτούς που ζουν έξω από τον καταυλισμό περιλαμβάνονται τουλάχιστον 79 ασυνόδευτα παιδιά, έγκυες, ηλικιωμένοι, άνθρωποι με χρόνια προβλήματα υγείας, μεταξύ αυτών και σοβαρές ψυχικές παθήσεις όπως ψύχωση, και θύματα βασανιστηρίων και σεξουαλικής βίας.

Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εργάζονται επίσης στη Λέσβο και τη Χίο, όπου οι καταυλισμοί είναι σε οριακό σημείο: ο καταυλισμός της Μόριας στη Λέσβο φιλοξενεί 5.200 ανθρώπους σε έναν χώρο που έχει φτιαχτεί για 3.100, και ο καταυλισμός της ΒΙΑΛ στη Χίο φιλοξενεί 1.361 ανθρώπους σε έναν χώρο που έχει φτιαχτεί για 1.014. Εκεί, όπως και στη Σάμο, το ιατρικό προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα φροντίζει τους ανθρώπους που υποφέρουν από σωματικές και ψυχικές ασθένειες, οι οποίες συνδέονται με τις συνθήκες διαβίωσης, με τον μεγάλο χρόνο αναμονής για να διεκπεραιωθεί η αίτηση ασύλου τους και με τις αιτίες που τους έκαναν να φύγουν από την πατρίδα τους.

«Τρία χρόνια μετά, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθούν να μην παρέχουν αξιοπρεπείς, ανθρώπινες συνθήκες και κατάλληλη φροντίδα σε όσους είναι εγκλωβισμένοι στα ελληνικά νησιά» λέει o Βασίλης Στραβαρίδης, Γενικός Διευθυντής του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Σήμερα στο Βαθύ, στη Σάμο, πάνω από τους μισούς ανθρώπους που βρίσκονται στον καταυλισμό ζουν σε σκηνές ή κάτω από μουσαμάδες, περιτριγυρισμένοι από σκουπίδια και ανθρώπινα περιττώματα. Στον έναν μήνα από την επιστροφή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Σάμο, φροντίζουμε έγκυες γυναίκες και ανθρώπους με χρόνια προβλήματα υγείας και πραγματοποιούμε ομαδικές συνεδρίες για ασθενείς ψυχικής υγείας. Σχεδιάζουμε να κλιμακώσουμε τις δραστηριότητές μας τις επόμενες εβδομάδες, ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε φροντίδα σε περισσότερους ανθρώπους.»

Στην ηπειρωτική χώρα, χιλιάδες μετανάστες, που έφτασαν μετά την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, ζουν σε καταυλισμούς ή σε δομές προσωρινής φιλοξενίας που διαχειρίζονται τα Ηνωμένα Έθνη ή μη κυβερνητικές οργανώσεις, ενώ άλλοι μένουν σε κτίρια υπό κατάληψη σε άσχημες συνθήκες ή κοιμούνται στον δρόμο. Όλοι αντιμετωπίζουν εμπόδια στην πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα. Ομάδες ψυχολόγων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εργάζονται για τη φροντίδα όσων έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη, άγχος και ψύχωση, και για την αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων. Οι ψυχολόγοι μας αναφέρουν τη στέγαση των ασθενών τους ως τη μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζουν. Στο κέντρο για θύματα βασανιστηρίων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Αθήνα, πάνω από το 15% των ασθενών είναι άστεγοι, γεγονός που δυσκολεύει την αποκατάστασή τους.

«Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε μια γυναίκα να ξεπεράσει το ψυχικό τραύμα που της έχουν προκαλέσει οι σεξουαλικές επιθέσεις που έχει υποστεί όταν ζει στον δρόμο;» αναρωτιέται ο Γκουέ. «Όχι μόνο ζει μέσα στον φόβο ότι θα ξαναδεχτεί επίθεση, αλλά επιπλέον θα ήταν επικίνδυνο να παίρνει τα φάρμακά της, καθώς της προκαλούν υπνηλία. Η αποκατάσταση δεν είναι δυνατή χωρίς ασφαλή στέγη, ωστόσο υπάρχει πραγματική έλλειψη ασφαλούς στέγης για τους ασθενείς μας με αυξημένες ανάγκες σε όλη την Ελλάδα.»

Ενώ ο συνολικός αριθμός των αφίξεων έχει μειωθεί σημαντικά από το 2016, πάνω από 5.000 άντρες, γυναίκες και παιδιά έχουν φτάσει στην Ελλάδα από τις αρχές του έτους. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων έρχονται από χώρες που σπαράσσονται από τον πόλεμο, όπως το Αφγανιστάν, η Συρία, το Ιράκ και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, ενώ πάνω από τους μισούς είναι γυναίκες και παιδιά. Αυτό δείχνει ότι η μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βασίζεται στον εγκλωβισμό και την αποτροπή έχει αποτύχει να δημιουργήσει εναλλακτικές οδούς προς την ασφάλεια για όσους αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρέχουν ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια σε αιτούντες άσυλο και μετανάστες στην Ελλάδα από το 1996. Το 2014, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα διεύρυναν τις δραστηριότητές τους στην Ελλάδα προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες των όλο και περισσότερων αιτούντων άσυλο, προσφύγων και άλλων μεταναστών που έφταναν στα νησιά και την ηπειρωτική χώρα από την Τουρκία. Από το 2016, οι ιατρικές ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα προσφέρουν υπηρεσίες που περιλαμβάνουν βασική φροντίδα υγείας, θεραπεία για χρόνια νοσήματα, φροντίδα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, φυσικοθεραπεία, κλινική ψυχολογική φροντίδα και ψυχιατρική φροντίδα, παράλληλα με ένα ολοκληρωμένο πακέτο κοινωνικής υποστήριξης. Σήμερα, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εργάζονται στη Λέσβο, τη Σάμο και τη Χίο, καθώς και στο κέντρο της Αθήνας.

 

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

60th Interpreters’ Training Seminar by METAdrasi

Call for applications for persons who are fluent in English and one of the following languages in order to attend an Interpreters’ Training Seminar, free of charge, with employment prospects in Greece:
Pashto, Farsi, Dari, Urdu, Punjabi, Bengali, Lingala, Tigrinya, Somali, Tamil, Hindi, Nepali, Burmese, Rohingya
Those who are interested, are kindly requested to come to METAdrasi’s Headquarters in Athens or in Thessaloniki, so as to fill in the relevant application form and receive additional information.

For Applications:
email: interpreters.metadrasi@gmail.com

Athens:
7, 25 Martiou Street, Tavros, 2nd floor, nearest train stations – ISAP line 1: “Kallithea” or “Tavros”
Tel: 214 1008 700, direct 260

Tuesday 12/3 to Monday 18/3, 10:00-17:00

Thessaloniki:
7, Vilara Street, 54625 Valaoritou,
Tel: 2310 501151

Tuesday 12/3 to Monday 18/3, 10:00-15:00


Please note that the following documents will be required from you, in order to participate in the seminar, in case your application is approved:
Valid legal document (international protection applicant’s card, residence permit etc.)
Tax Registration Number (ΑΦΜ)
Social Security Number (ΑΜΚΑ)
Insurance Registration Number (ΑΜΑ), only for persons who have been already registered and insured
Certificate of Criminal Record for General Purposes
CV, if applicable

Click And Donate ΜΕΤΑδραση

Μη ασφαλείς αμβλώσεις: Μία ξεχασμένη αιτία μητρικής θνησιμότητας (Video)

Κάθε χρόνο τουλάχιστον 22.000 γυναίκες πεθαίνουν εξαιτίας των μη ασφαλών αμβλώσεων. Άλλα επτά εκατομμύρια υφίστανται σοβαρές παρενέργειες ή κάποια αναπηρία. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα αφιερώνουν τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας σε όλες αυτές τις γυναίκες που υποβάλλονται σε μη ασφαλείς αμβλώσεις θέτοντας σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή τους. Η διακοπή της κύησης χωρίς ιατρική βοήθεια, είναι μία από τις πέντε κυριότερες αιτίες μητρικής θνησιμότητας παγκοσμίως.

«Μη ασφαλής» είναι η άμβλωση που πραγματοποιείται ή παρέχεται από κάποιον που δεν έχει τις απαραίτητες δεξιότητες, ή πραγματοποιείται σε περιβάλλον που δεν πληροί τις ελάχιστες ιατρικές προδιαγραφές, ή και τα δύο.

Οι μη ασφαλείς αμβλώσεις είναι η μόνη αιτία μητρικής θνησιμότητας που μπορεί να προληφθεί σχεδόν πλήρως, ωστόσο είναι η αιτία που έχει μειωθεί λιγότερο από το 1990.

Σύμφωνα με στοιχεία από όλο τον κόσμο για το διάστημα 2010-2014, κάθε χρόνο πραγματοποιούνταν 56 εκατομμύρια αμβλώσεις (ασφαλείς και μη ασφαλείς). Αυτό σημαίνει ότι μία στις τέσσερις εγκυμοσύνες κατέληγε σε τεχνητή διακοπή της κύησης. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 2017 περίπου 25 εκατομμύρια από αυτές τις αμβλώσεις ήταν μη ασφαλείς.

Το Guttmacher Institute εκτιμά ότι τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον 22.800 γυναίκες και κορίτσια πεθαίνουν κάθε χρόνο από αίτια που σχετίζονται με την άμβλωση Πολύ περισσότερες τραυματίζονται ή υφίστανται κάποια βλάβη. Κάθε χρόνο περίπου επτά εκατομμύρια γυναίκες εισάγονται σε νοσοκομείο έπειτα από μη ασφαλή άμβλωση στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ωστόσο, το πλήρες μέγεθος των συνεπειών δεν είναι γνωστό, καθώς πολλές γυναίκες και κορίτσια δεν ζητούν ιατρική φροντίδα έπειτα από μια μη ασφαλή άμβλωση, καθώς μπορεί να φοβούνται τις επιπτώσεις ή να μην έχουν πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα. Οι υπηρεσίες ασφαλούς άμβλωσης αποτελούν μέρος της πολιτικής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα από το 2004.

Οι συνέπειες των μη ασφαλών αμβλώσεων πλήττουν δυσανάλογα τις γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες. Έως το 97% των μη ασφαλών αμβλώσεων και των συνδεόμενων θανάτων συμβαίνουν στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη νότια και δυτική Ασία. Σε όλες αυτές τις περιοχές εργάζονται οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα.

Στα προγράμματά τους οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα βλέπουν καθημερινά τις ολέθριες συνέπειες των μη ασφαλών αμβλώσεων. Σε ορισμένα νοσοκομεία, έως το 30% των επειγόντων μαιευτικών περιστατικών οφείλεται σε αυτές. Μερικές επικίνδυνες συνέπειες των μη ασφαλών αμβλώσεων για τις οποίες παρέχουν περίθαλψη είναι σοβαρή αιμορραγία, σήψη (σοβαρή γενικευμένη λοίμωξη), ρήξη της μήτρας και βλάβη σε άλλα εσωτερικά όργανα, καθώς και τοξίκωση. Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν μετάγγιση αίματος, μείζονα επανορθωτική επέμβαση ή αφαίρεση της μήτρας.

Στις μακροχρόνιες συνέπειες περιλαμβάνεται ο χρόνιος πόνος, η αναιμία και η στειρότητα, καθώς και οι σχετιζόμενες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις. Επιπλέον, οι θάνατοι γυναικών και κοριτσιών από μη ασφαλείς αμβλώσεις έχουν εκτεταμένες επιπτώσεις στις κοινωνίες τους.

Η Αγγελική Κιτσάκη, μαία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Κέντρο Φροντίδας Ημέρας. Photo credit: Anna Pantelia/MSF

Σύμφωνα με την Αγγελική Κιτσάκη, μαία, στο Κέντρο Φροντίδας Ημέρας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Αθήνα «πολλές γυναίκες, για κοινωνικούς ή οικογενειακούς λόγους, αναγκάζονται να προχωρήσουν σε μη ασφαλή άμβλωση από μη επαγγελματίες, γεγονός που μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο και να τους στοιχίσει ακόμη και τη ζωή. Είχαμε ασθενή η οποία στην προσπάθειά της να προκαλέσει αποβολή πήρε 42 χάπια αντί των 8 που ενδείκνυνται σε αυτές τις περιπτώσεις. Μπορεί να καταλάβει κανείς ότι ένα πολύ βασικό δικαίωμα και μια πολύ απλή διαδικασία είναι πολυτέλεια για πολλές γυναίκες.»

Σε όλο τον κόσμο οι γυναίκες έχουν πρόωρες, μη προγραμματισμένες και/ή ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, και σχεδόν κάθε χώρα στην οποία εργάζονται οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχει προβλήματα με τις μη ασφαλείς αμβλώσεις. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρέχουν υπηρεσίες ασφαλούς άμβλωσης με σκοπό τη μείωση της θνησιμότητας και του ανθρώπινου πόνου που οφείλεται στις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και τις μη ασφαλείς αμβλώσεις.

Το 2017 οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρείχαν υπηρεσίες ασφαλούς άμβλωσης σε περίπου 70 ενεργά προγράμματα (περίπου 1 στα 6 ενεργά προγράμματα παγκοσμίως).​ Συνήθως, τα αιτήματα για άμβλωση προκύπτουν σε υπηρεσίες που σχετίζονται με την αναπαραγωγική υγεία και τη φροντίδα θυμάτων σεξουαλικής βίας. Όλο και περισσότερα αιτήματα προκύπτουν σε πλαίσια που δεν αφορούν συγκεκριμένα την υγεία των γυναικών, όπως επείγουσες παρεμβάσεις, επιδημίες χολέρας, επισιτιστικές κρίσεις, υπηρεσίες ψυχικής υγείας, καθώς και παιδιατρικές και νεογνικές υπηρεσίες.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Λευκορωσία: Ασθενείς με φυματίωση βρίσκουν ξανά το χαμόγελό τους

«Ο γείτονάς μου με ρώτησε μια μέρα: “Γιατί χαμογελάς διαρκώς, ανόητη;”. Κι εγώ απάντησα: “Γιατί να μην χαμογελάω;. Βλέπεις μια όμορφη ανατολή και χαμογελάς”». Η Λουντμίλα από την Λευκορωσία έχει HIV και φυματίωση και είναι κατάκοιτη εξαιτίας της σοβαρότητας της κατάστασής της. Παραμένει όμως αισιόδοξη.

Η Λουντμίλα είναι μία από τους πολλούς ασθενείς με φυματίωση στη Λευκορωσία, η οποία συγκαταλέγεται στις 30 χώρες του κόσμου με το υψηλότερο ποσοστό πολυανθεκτικής φυματίωσης.

Το μοντέλο φροντίδας κατά της φυματίωσης που εφαρμόζεται  στη χώρα έχει οδηγήσει σε αδικαιολόγητα υψηλά ποσοστά νοσηλείας, καθώς και σε υπερβολικά μακρές νοσηλείες.

Ο Όλεγκ, 46 ετών, είναι από την Ουκρανία και κάνει θεραπεία για τη φυματίωση ως εξωτερικός ασθενής στο Μινσκ. Η γυναίκα του, η Λαρίσα, είναι νοσηλεύτρια στην κλινική εξωτερικών ιατρείων και γνωρίστηκαν όταν άρχισε να πηγαίνει εκεί για να πάρει τα φάρμακά του.

«Αν κάποιος πήγαινε να μου σφίξει το χέρι, δεν τον άφηνα. Με την παραμικρή πίεση ένιωθα ότι θα σπάσουν τα κόκαλά μου. Κάθε μέρα, την ίδια ώρα, είχα πόνους από το σύνδρομο στέρησης, όπως οι τοξικομανείς. Μου έγραψαν νέα φάρμακα. Είπαν ότι θα ήταν πιο ασφαλή για την καρδιά μου. Έναν μήνα αφότου ξεκίνησα τη νέα αγωγή, άρχισα να νιώθω καλύτερα. Επειδή είμαι ξένος, δεν μπορώ να κάνω αυτή τη θεραπεία δωρεάν. Αν δεν ήταν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, δεν θα μπορούσα να την κάνω. Δεν μπορώ να δουλέψω εξαιτίας της κατάστασής μου».

Ο Όλεγκ ασχολούνταν με τρία διαφορετικά αθλήματα. Το 1989 κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο πρωτάθλημα σκοποβολής της Σοβιετικής Ένωσης, στη Μόσχα.

Εξαιτίας της περιορισμένης διαθεσιμότητας των νεότερων, πιο αποτελεσματικών φαρμάκων κατά της φυματίωσης στη Λευκορωσία, δίνεται προτεραιότητα ανεπίσημα στους ασθενείς που είναι λιγότερο πιθανό να διακόψουν την αγωγή, ενώ οι ασθενείς που θεωρούνται «δύσκολοι» επειδή κάνουν χρήση αλκοόλ, είναι άστεγοι, έχουν φυλακιστεί στο παρελθόν ή έχουν διακόψει ξανά την αγωγή κινδυνεύουν να περιθωριοποιηθούν και να υποβληθούν σε αναγκαστική νοσηλεία ή παρηγορητική θεραπεία.

Η Γιούλια, 39 ετών, νοσηλεύεται στο Κρατικό Ινστιτούτο Φυματίωσης στο Μινσκ. Έχει συλλοίμωξη φυματίωσης, HIV και ηπατίτιδας C. «Όταν έμαθα ότι έχω φυματίωση, μου κόπηκαν τα πόδια. Δεν περίμενα ποτέ να κολλήσω αυτή την αρρώστια στην ηλικία μου. Κανένας από τους φίλους ή τους συγγενείς μου δεν είχε φυματίωση, δεν έχω ιδέα από πού κόλλησα. Η θεραπεία είναι σκληρή, πρέπει να παίρνω πάρα πολλά χάπια. Όσο για τον HIV, το περίμενα, καθώς έπαιρνα ναρκωτικά. Έπαθα ηπατίτιδα όταν ήμουν μόλις 18 ετών. Με ξάφνιασε η αντιμετώπιση που είχα εδώ. Οι ασθενείς –ακόμη και οι αντικοινωνικοί– έχουν πολύ καλή φροντίδα, έτσι ώστε να μην φύγουν και να ολοκληρώσουν τη θεραπεία τους.»

Η Γιούλια αγωνίζεται να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά και αυτή τη στιγμή είναι σε πρόγραμμα υποκατάστασης με μεθαδόνη. Σκοπεύει να διακόψει τη μεθαδόνη όταν ολοκληρώσει τη θεραπεία της για τη φυματίωση.

Η κατάχρηση αλκοόλ είναι παράγοντας κινδύνου για την πολυανθεκτική φυματίωση, ενώ η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει σημαντικά τόσο τη συχνότητα όσο και την έκβαση της φυματίωσης. Η Λευκορωσία έχει το υψηλότερο ποσοστό (5/5) πρόωρης νοσηρότητας που οφείλεται στο αλκοόλ. Οι περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς πολυανθεκτικής φυματίωσης στη Λευκορωσία έχουν προβλήματα με το αλκοόλ.

Ο Βαντίμ, 29 ετών, από το Μπαρανοβίτσι έμαθε ότι έχει φυματίωση και διαβήτη ταυτόχρονα. Όταν βρέθηκε ότι η φυματίωσή του ήταν ανθεκτική, μεταφέρθηκε στο Μινσκ.

«Στο νοσοκομείο στην πόλη μου, υπήρχαν μόνο ηλικιωμένοι άντρες στον θάλαμό μου, και όλοι έπιναν. Ένιωθα ότι βρισκόμουν σε ίδρυμα για ασθενείς τελικού σταδίου και ότι ήμουν εκεί για να πεθάνω. Όταν έμαθα ότι έχω ανθεκτική φυματίωση, σκέφτηκα ότι ήρθε το τέλος. Μου είπαν ότι υπάρχει ένα νοσοκομείο στο Μινσκ όπου δοκιμάζονται νέα φάρμακα. Σκέφτηκα: «Αν τώρα είναι τόσο δύσκολο και τρομακτικό, το Μινσκ θα είναι βασανιστήριο», όμως δεν είχα άλλη επιλογή. Τελικά διαπίστωσα ότι υπήρχαν πολλοί νέοι στο νοσοκομείο στο Μινσκ, οπότε η ζωή εκεί ήταν τελείως διαφορετική, ήταν σαν κατασκήνωση».

Αυτή τη στιγμή, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστηρίζουν το Υπουργείο Υγείας σε τρεις δομές φυματίωσης στο Μινσκ, στο κέντρο αναγκαστικής νοσηλείας στο Βολκοβίτσι, στο περιφερειακό νοσοκομείο του Μινσκ και στη σωφρονιστική αποικία του Όρσα.

Μια ομάδα ψυχικής υγείας που αποτελείται από ψυχίατρο, συμβούλους και κοινωνικούς λειτουργούς εργάζεται με τους ασθενείς για να τους βοηθήσει να συνεχίσουν την αγωγή κατά της φυματίωσης, ώστε να αποφύγουν την αναγκαστική νοσηλεία, καθώς και να διαχειριστούν το ψυχολογικό φορτίο που συνδέεται με την παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο, τη μοναξιά και το στίγμα.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Για πρώτη φορά δύο πρώην ασθενείς με φυματίωση προσφεύγουν κατά του μονοπωλίου της J&J για αντιφυματικό φάρμακο στην Ινδία

8 Φεβρουαρίου 2019 –  Την προσφυγή κατά διπλώματος ευρεσιτεχνίας που κατατέθηκε στην Ινδία αυτή την εβδομάδα από δύο πρώην ασθενείς φυματίωσης, προκειμένου να αποτραπεί η παράταση του μονοπωλίου της φαρμακευτικής εταιρείας Johnson & Johnson (J&J) στο αντιφυματικό φάρμακο βεδακιλίνη υποστηρίζουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα / Médecins Sans Frontières (MSF).

Η Ναντίτα Βενκατίσαν από τη Βομβάη της Ινδίας και η Φουμέτσα Τισίλε από την Καγιελίτσα  της Νότιας Αφρικής, οι οποίες κατέθεσαν την προσφυγή στο Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας της Βομβάης, έχουν νικήσει την ανθεκτική φυματίωση, όμως έχασαν την ακοή τους εξαιτίας της τοξικότητας της θεραπείας. Τώρα αγωνίζονται προκειμένου τα νέα φάρμακα όπως η βεδακιλίνη –που είναι ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη– να γίνουν προσιτά και προσβάσιμα για όλους τους ασθενείς της ανθεκτικής φυματίωσης και να αντικαταστήσουν τα επώδυνα και τοξικά ενέσιμα φάρμακα.

Υπολογίζεται ότι 558.000 άνθρωποι ανέπτυξαν ανθεκτική φυματίωση το 2017, όμως μόνο το 25% έλαβε θεραπεία. Η τυπική θεραπεία της ανθεκτικής φυματίωσης που εφαρμόζεται σήμερα στις περισσότερες χώρες περιλαμβάνει ενέσιμα φάρμακα που πρέπει να χορηγούνται καθημερινά και τα οποία έχουν αρκετές σοβαρές παρενέργειες. Το ποσοστό ίασης είναι μόλις 55%.

«Έχασα την ακοή μου στα 24 μου εξαιτίας των φρικτών παρενεργειών ενός ενέσιμου φαρμάκου κατά της ανθεκτικής φυματίωσης» λέει η Ναντίτα Βενκατίσαν, η οποία ολοκλήρωσε τη θεραπεία της το 2015. «Αυτή η απώλεια με διέλυσε, καθώς είχε μεγάλο οικονομικό, συναισθηματικό και ψυχικό κόστος. Πόσοι ακόμα άνθρωποι θα πρέπει να πεθάνουν ή να χάσουν την ακοή τους περιμένοντας να τους χορηγηθούν ασφαλέστερα και αποτελεσματικότερα φάρμακα που μπορούν να σώσουν τη ζωή τους χωρίς τέτοιες καταστροφικές παρενέργειες; Με αυτή την προσφυγή, θέλουμε να αποτρέψουμε την παράταση του μονοπωλίου του διπλώματος ευρεσιτεχνίας που θα συνεχίσει να εμποδίζει τους ασθενείς να έχουν πρόσβαση σε πιο προσιτές γενόσημες μορφές της βεδακιλίνης».

 

Πόσοι ακόμα άνθρωποι θα πρέπει να πεθάνουν ή να χάσουν την ακοή τους περιμένοντας να τους χορηγηθούν ασφαλέστερα και αποτελεσματικότερα φάρμακα που μπορούν να σώσουν τη ζωή τους χωρίς τέτοιες καταστροφικές παρενέργειες; 

 

 

Στις νέες συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ανθεκτική φυματίωση που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, η βεδακιλίνη είναι βασικό συστατικό ενός θεραπευτικού σχήματος που χορηγείται αποκλειστικά από το στόμα, ενώ τα ενέσιμα φάρμακα, που έχουν σοβαρές παρενέργειες, έχουν υποβαθμιστεί σε τελευταία επιλογή. Η εφαρμογή των συστάσεων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας από τις διάφορες χώρες θα αυξήσει δραστικά τον αριθμό των ανθρώπων που θα πρέπει να τους χορηγείται αυτό το φάρμακο. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2018, μόνο 28.700 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είχαν λάβει βεδακιλίνη, από τους οποίους σχεδόν το 70% είχε λάβει θεραπεία στη Νότια Αφρική.

Παρά τα οφέλη του φαρμάκου, οι υψηλές τιμές παραμένουν σημαντικό εμπόδιο. Πρόσφατα η J&J ανακοίνωσε τη μειωμένη τιμή των 400 δολαρίων για εξάμηνη θεραπεία με βεδακιλίνη για τη Νότια Αφρική και τις χώρες που προμηθεύονται το φάρμακο μέσω του οργανισμού Global Drug Facility, αυτό όμως δεν αρκεί για να γίνει το φάρμακο προσιτό σε όλες τις χώρες που πλήττονται από την επιδημία ανθεκτικής φυματίωσης.

«Τα στοιχεία για τα βελτιωμένα ποσοστά ίασης της ανθεκτικής φυματίωσης που προσφέρει η βεδακιλίνη και τις ζωές που σώζει είναι αδιαμφισβήτητα» λέει η Δρ Άνια Ρόιτερ, γιατρός με ειδίκευση στην ανθεκτική φυματίωση η οποία εργάζεται για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στην Καγιελίτσα της Νότιας Αφρικής. «Η βεδακιλίνη δίνει σοβαρές ελπίδες στους ασθενείς χωρίς τις τοξικές παρενέργειες των ενέσιμων φαρμάκων. Αυτή η επανάσταση στη θεραπεία είναι ήδη πραγματικότητα στη Νότια Αφρική, όμως τα προγράμματα κατά της ανθεκτικής φυματίωσης σε άλλες χώρες χρειάζονται αυτό το φάρμακο σε προσιτή τιμή. Εάν απορριφθεί αυτή η αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας, θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν γενόσημες μορφές αυτού του φαρμάκου σε μειωμένες τιμές πιο σύντομα, σώζοντας εκατοντάδες χιλιάδες ζωές και ελαττώνοντας τον τεράστιο πόνο των ασθενών σε όλο τον κόσμο».

Η αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας της J&J για την οποία κατατέθηκε προσφυγή αφορά τη μορφή άλατος της βεδακιλίνης, η οποία δεν πληροί τις προϋποθέσεις για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία της Ινδίας. Εάν εγκριθεί, το μονοπώλιο της J&J στη βεδακιλίνη θα παραταθεί από το 2023 στο 2027, καθυστερώντας έτσι την κυκλοφορία γενόσημων φαρμάκων για άλλα τέσσερα χρόνια. Οι εταιρείες συχνά χρησιμοποιούν τη στρατηγική που είναι γνωστή ως evergreening («αειθαλές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας»), η οποία συνίσταται στην κατάθεση πρόσθετων, συχνά καταχρηστικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, για να παρατείνουν το μονοπώλιο στα φάρμακά τους πέρα από την τυπική διάρκεια των 20 ετών. Εάν εξαλειφθεί το εμπόδιο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, αναμένεται ότι οι κατασκευαστές αντιφυματικών φαρμάκων από την Ινδία θα κυκλοφορήσουν γενόσημες μορφές και θα διαθέσουν βεδακιλίνη σε χαμηλότερες τιμές σε εθνικά προγράμματα φυματίωσης και παρόχους θεραπείας της φυματίωσης σε όλο τον κόσμο.

«Ξέρω τι σημαίνει να πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στην κώφωση και τον θάνατο επειδή τα μόνα φάρμακα που μπορούν να σώσουν τη ζωή σου θα σου στερήσουν την ακοή» λέει η Φουμέτσα Τισίλε, που ολοκλήρωσε τη θεραπεία της εκτεταμένα ανθεκτικής φυματίωσης το 2013, η οποία περιλάμβανε τοξικά ενέσιμα φάρμακα. «Εύχομαι να μην περάσει κανείς αυτό που πέρασα με την ανθεκτική φυματίωση. Οι φαρμακευτικές εταιρείες όπως η J&J θα πρέπει να σταματήσουν να ελέγχουν την τιμή του φαρμάκου περιορίζοντας την πρόσβαση των ανθρώπων σε ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη θεραπεία της φυματίωσης».

Η ανάπτυξη της βεδακιλίνης διευκολύνθηκε από σημαντικές δημόσιες επενδύσεις, ενώ τα στοιχεία για βελτιωμένα ποσοστά ίασης με λιγότερες παρενέργειες ήταν αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας της παγκόσμιας κοινότητας του αγώνα κατά της φυματίωσης. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα κάνουν έκκληση στην J&J να μην επιχειρήσει να επεκτείνει το μονοπώλιό της, γεγονός που θα καθυστερήσει κι άλλο την κυκλοφορία γενόσημων μορφών διασφαλισμένης ποιότητας της βεδακιλίνης στην Ινδία, τη Νότια Αφρική και άλλες χώρες.

 

Η Ναντίτα Βενκατίσαν αγωνίστηκε για οκτώ χρόνια κατά της φυματίωσης του εντέρου, που της εκδηλώθηκε όταν ήταν πρωτοετής φοιτήτρια. Υποβλήθηκε σε έξι χειρουργικές επεμβάσεις, ενώ έπρεπε να παίρνει πολλά φάρμακα, που περιλάμβαναν επώδυνες ενέσεις. Δύο μέρες μετά τα εικοστά τέταρτα γενέθλιά της, η Ναντίτα έχασε την ακοή της, εξαιτίας των φρικτών παρενεργειών των ενέσιμων φαρμάκων κατά της φυματίωσης που ονομάζονται αμινογλυκοσίδες. Η ακοή της αποκαταστάθηκε μετά από τοποθέτηση κοχλιακού εμφυτεύματος το 2018.

Η Φουμέτσα Τισίλε είναι πρώην ασθενής εκτεταμένα ανθεκτικής φυματίωσης. Διαγνώστηκε ότι είχε φυματίωση το 2010 και αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές της στο Cape Peninsula University of Technology προκειμένου να λάβει θεραπεία. Μετά από περίπου πέντε μήνες θεραπείας, πρώτα για «κανονική» φυματίωση και στη συνέχεια για πολυανθεκτική φυματίωση, τελικά διαγνώστηκε ότι είχε εκτεταμένα ανθεκτική φυματίωση, την πιο φονική μορφή της νόσου. Η θεραπεία της πολυανθεκτικής φυματίωσης με ενέσιμες αμινογλυκοσίδες τής στοίχισε την ακοή της, ενώ οι γιατροί τής έλεγαν ότι μπορεί να πεθάνει, καθώς οι πιθανότητες να ζήσει ήταν μόλις 20%. Παρά τα προγνωστικά, η Φουμέτσα θεραπεύτηκε από την εκτεταμένα ανθεκτική φυματίωση το 2013. Η ακοή της αποκαταστάθηκε μετά από τοποθέτηση κοχλιακού εμφυτεύματος το 2015. Διαβάστε περισσότερα για τη Φουμέτσα με αφορμή την επίσκεψή της στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο 2014.

Σήμερα, η Ναντίτα και η Φουμέτσα αγωνίζονται για καλύτερη θεραπεία της ανθεκτικής φυματίωσης.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ