Ζητούνται άτομα για να ενισχύσουν την ομάδα Εξουσιοδοτημένων Εκπροσώπων (Επιτρόπων) Ανηλίκων

Η ΜΕΤΑδραση αναζητά άτομα σε Σάμο, Κω και Λέρο για να ενισχύσει την ομάδα Εξουσιοδοτημένων Εκπροσώπων (Επιτρόπων) Ανηλίκων.

Το αντικείμενό τους θα είναι η προστασία των δικαιωμάτων της ευάλωτης ομάδας των Ασυνόδευτων Ανηλίκων που βρίσκονται στην Ελλάδα και η εξασφάλιση των βασικών τους αναγκών.

Απαιτούμενα προσόντα:

• Πτυχίο ανθρωπιστικών επιστημών
• Καλή γνώση χειρισμού Η/Υ
• Άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (όπου αυτό απαιτείται)
• Προϋπηρεσία 2 ετών σε αντικείμενο σχετικό με ασυνόδευτους ανηλίκους
• Προϋπηρεσία σε Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης
• Γνώση του προσφυγικού/μεταναστευτικού αντικειμένου, ιδιαίτερα διαδικασίες που αφορούν στο άσυλο
• Ικανότητα συνεργασίας και επικοινωνίας
• Ικανότητα διαμόρφωσης σχέσης ασφάλειας και εμπιστοσύνης με τα παιδιά
• Άριστη γνώση αγγλικών
• Δίπλωμα οδήγησης

Επιθυμητά προσόντα:

  • Μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών
  • Μόνιμη κατοικία σε μία από τις παραπάνω τοποθεσίες

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλλουν το βιογραφικό τους σημείωμα, συνοδευόμενο από επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος, στην ηλεκτρονική διεύθυνση hr@metadrasi.org με ένδειξη στο θέμα «Επιτροπεία-τοποθεσία ενδιαφέροντος-2020», μέχρι τις 17 Ιουνίου 2020.

Η ΜΕΤΑδραση παρέχει ίσες ευκαιρίες απασχόλησης και απαγορεύει τις διακρίσεις στην απασχόληση λόγω φυλής, φύλου, χρώματος, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης ή αναπηρίας.

Click And Donate ΜΕΤΑδραση

COVID-19 και μετακινούμενοι πληθυσμοί: τι μπορούμε να κάνουμε για την προστασία τους

Πολλοί από αυτούς τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά ζουν σε επίσημους και άτυπους καταυλισμούς, σε κέντρα υποδοχής ή σε κέντρα κράτησης. Άλλοι ζουν στους δρόμους σε αυτοσχέδιες υποδομές. Οι περισσότεροι δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, όπως καθαρό νερό και τουαλέτες, ή έχουν ανεπαρκή πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και πολλοί δεν έχουν νομικό καθεστώς.

Η πανδημία του COVID-19 επιδεινώνει και επιδεινώνεται από αυτές τις συνθήκες διαβίωσης.
 
Σε αυτές τις συνθήκες, τα προληπτικά μέτρα συχνά δεν είναι δυνατά. Πώς μπορούμε να ζητήσουμε από τους ανθρώπους να προστατευθούν, όταν δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε νερό ή σαπούνι; Ή πως να ζητάμε αυτο-απομόνωση, όταν ζουν συνωστισμένοι σε σκηνές μαζί με άλλα 10 άτομα; Η τήρηση φυσικής απόστασης είναι πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη, σε υπερπλήρεις καταυλισμούς και πυκνοκατοικημένα αστικά περιβάλλοντα, όπου οι άνθρωποι ζουν ο ένας δίπλα στον άλλον σε μικρούς χώρους με πολλά μέλη της οικογένειας. Η αναμονή και οι ουρές για νερό και φαγητό αυξάνουν τους κινδύνους μόλυνσης.

«Στον προσφυγικό καταυλισμό ζούμε πέντε ή έξι άτομα μέσα σε ένα κοντέινερ. Ξέρω ότι δεν μπορώ να σταματήσω τους ανθρώπους από το να έρχονται να δουν τους συγκατοίκους μου και δεν έχω άλλη επιλογή από να κάνω νοήματα στους ανθρώπους να μείνουν μακριά.»-Φρέντερικ, πρόσφυγας στην Ελλάδα

«Πως μπορώ να ζητήσω από τους ανθρώπους να μείνουν σπίτι για να αποφύγουν τη μόλυνση; Που είναι τα σπίτια τους; Μιλάμε για περίπου ένα εκατομμύριο εκτοπισμένους ανθρώπους από τη Συρία – τουλάχιστον το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού της επαρχίας Ιντλίμπ – οι περισσότεροι από τους οποίους μένουν σε καταυλισμούς μέσα σε σε σκηνές. Δεν έχουν πλέον σπίτι.», Κρίστιαν Ρέιντερς, Συντονιστής Πεδίου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Συρία

Σε πολλές περιπτώσεις, οι εκτοπισμένοι άνθρωποι ζουν σε ανασφαλείς συνθήκες, είναι αντιμέτωποι με τον κίνδυνο σύλληψης ή κακοποίησης και μπορεί να στιγματιστούν ως «φορείς ασθένειας» μέσα σε ένα κλίμα αυξημένης ξενοφοβίας, έχοντας περιορισμένη πρόσβαση σε αξιόπιστη ενημέρωση και συχνά εξαρτώμενοι πλήρως από την ανθρωπιστική βοήθεια. Μάλιστα, σε πολλές περιοχές, η βοήθεια αυτή είναι επίσης περιορισμένη.

Επιπλέον, σε πολλά μέρη η πανδημία χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την τιμωρία εκτοπισμένων μετακινούμενων πληθυσμών, καθώς και εκείνων που προσπαθούν να τους φροντίσουν. Τουλάχιστον 167 κράτη έχουν κλείσει πλήρως ή εν μέρει τα σύνορά τους για να περιορίσουν την εξάπλωση της νόσου COVID-19. 57 από τις χώρες αυτές δεν κάνουν καμία εξαίρεση για τα άτομα που ζητούν άσυλο (Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για του Πρόσφυγες). Οι άνθρωποι που αναζητούν ασφάλεια και καταφύγιο απωθούνται από ξηράς και θαλάσσης- συχνά επιστρέφονται ή μεταφέρονται σε χώρες , όπου ενδέχεται να αντιμετωπίσουν σοβαρές απειλές για τη ζωή ή την ελευθερία τους. Μαζί με το κλείσιμο των συνόρων για τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας, πολλά κράτη αρνούνται , ,επίσης, σκόπιμα την είσοδο σε αιτούντες άσυλο ή την εμποδίζουν έμμεσα.

«Είχε απίστευτη ζέστη, δεν υπήρχε καθόλου φαγητό ούτε νερό…. Οι άνθρωποι έπιναν αλμυρό νερό από τη θάλασσα και πέθαναν. Είχαμε μια χούφτα νταλ και λίγο νερό την ημέρα… Οι άντρες ξυλοκοπήθηκαν και υποσιτίστηκαν σοβαρά, έμεινε μόνο δέρμα και κόκαλα. Έπρεπε να καθόμαστε με τα γόνατά μας στο στήθος μας όλη την ώρα. Πολλοί άνθρωποι πρήστηκαν στα πόδια τους, παρέλυσαν ή πέθαναν.», μαρτυρία ενός 14χρονου κοριτσιού, αφημένου σε μια βάρκα για δύο μήνες μαζί με άλλους 389 ανθρώπους μετά την άρνηση της Μαλαισίας να τους διαδώσει επικαλούμενη φόβο μετάδοσης της νόσου COVID-19.

Τι μπορούμενα κάνουμε, λοιπόν, για να προστατεύσουμε αυτούς τους ιδιαίτερα ευάλωτους ανθρώπους;

1. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η πανδημία COVID-19 δεν χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την επιβολή θανατηφόρων πολιτικών ελέγχου της μετανάστευσης. Οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να χρησιμοποιούν την πανδημία COVID-19 ως άλλοθι για να επιβάλουν περαιτέρω πολιτικές περιορισμού της μετανάστευσης και να αποφεύγουν τις διεθνείς υποχρεώσεις έναντι των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών. Κατανοούμε τις σοβαρές προκλήσεις που παρουσιάζει η νόσος COVID-19, αλλά η διαφύλαξη της ευημερίας  αυτών των ανθρώπων στη χώρα σας και η τήρηση των διεθνών υποχρεώσεων σας έναντι των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών δεν αποτελούν αμοιβαία αποκλειόμενες αρχές.

2. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται σεβαστά. Οι κυβερνήσεις  δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τα μέτρα έκτακτης ανάγκης που λαμβάνονται για την προστασία της  δημόσιας υγείας από την COVID-19 για να στοχεύουν πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο και μετανάστες.​ Όλοι οι περιορισμοί που τίθενται και αγγίζουν θέματα  ικαιωμάτων πρέπει να είναι απολύτως αναγκαίοι, βάσει επιστημονικής απόδειξης και να μην εφαρμόζονται αυθαίρετα ή μεροληπτικά.​ Πρέπει να είναι περιορισμένης διάρκειας, να σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να υπόκεινται σε έλεγχο και να εφαρμόζονται κατ’ αναλογία. Οι κυβερνήσεις πρέπει, επίσης, να μην εμποδίζουν τους ανθρώπους από το να ακολουθούν τις νομικές διαδικασίες για την αίτηση ασύλου.

3. Τα lockdowns και η γενική καραντίνα δεν μπορούν να εφαρμοστούν με διακρίσεις. Τα μέτρα περιορισμού και προστασίας πρέπει να αφορούν εξίσου όλους, χωρίς διακρίσεις. Η υγειονομική περίθαλψη, η κοινωνική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, και οι βασικές ανάγκες όπως η τροφή, το νερό και τα υπόλοιπα βασικά είδη υγιεινής πρέπει να παρέχονται σε όσους βρίσκονται σε καραντίνα, ενώ σε συνωστισμένες συνθήκες η καραντίνα πρέπει να αποφεύγεται, όπου αυτό είναι δυνατόν. Το να εξαναγκάζονται άνθρωποι να ζουν σε υπερπλήρεις καταυλισμούς, όπου δεν πληρούνται οι συνθήκες υγιεινής, είναι ανεύθυνο σε κάθε περίπτωση και πολύ περισσότερο υπό την απειλή της πανδημίας COVID-19.

4. Άνθρωποι εκτοπισμένοι που διατρέχουν κίνδυνο πρέπει να απομακρύνονται από ακατάλληλες συνθήκες. Όπου είναι δυνατόν, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν την απομάκρυνση των ευάλωτων προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών. Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στα νησιά, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν την απομάκρυνση των ατόμων που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο (άτομα άνω των 60 ετών και άτομα με αναπνευστικά προβλήματα, διαβήτη ή άλλες παθήσεις), καθώς συνεχίζουν τις προσπάθειες αποσυμφόρησης των καταυλισμών, συμπεριλαμβανομένης της μετεγκατάστασης ασυνόδευτων ανηλίκων και άρρωστων παιδιών σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ. Στη Λιβύη οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ζητούν από τη διεθνή κοινότητα και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να δημιουργήσουν άμεσα διόδους μεταφοράς των πιο ευάλωτων προσφύγων, μεταναστών και αιτούντων άσυλο, των οποίων η ζωή διατρέχει άμεσο κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι παγιδευμένοι σε κέντρα κράτησης και άλλες εγκαταστάσεις σε όλη την χώρα.

5. Πρέπει να διασφαλίσουμε πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη για όλους. ​Τα περιοριστικά μέτρα στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19 δεν θα πρέπει να στερούν την επείγουσα υγειονομική περίθαλψη από όσους τη χρειάζονται. Αυτό σημαίνει ότι το κλείσιμο των συνόρων δεν πρέπει να μπαίνει εμπόδιο στη μεταφορά επειγουσών ιατρικών και ανθρωπιστικών προμηθειών, ούτε στη μετακίνηση ιατρικού και ανθρωπιστικού προσωπικού. Επιπλέον, οι κυβερνήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα περιοριστικά μέτρα που εφαρμόζονται σε καταυλισμούς, χώρους κράτησης ή υποδοχής δεν αποκλείουν την πρόσβαση των ανθρώπων που ζουν σε  αυτούς στην αναγκαία υγειονομική περίθαλψη.

 

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Ενώνοντας τις δυνάμεις μας μπορούμε να καταφέρουμε πολλά!

Η Οργάνωση Αποστολή ΑΝΘΡΩΠΟΣ ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμά μας για συλλογή ανθρωπιστικού υλικού για τα ασυνόδευτα παιδιά που βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες στα σύνορα, αναμένοντας αρκετές φορές για πολλούς μήνες μέχρι να ελευθερωθεί μια θέση σε κατάλληλη δομή φιλοξενίας. Σε συνεργασία με την Intersport του Ομίλου Φουρλή, μας έστειλε 34 κούτες γεμάτες με παπούτσια, λευκά είδη και άλλα είδη ένδυσης, για να τα μοιράσουμε στα ασυνόδευτα παιδιά που τόσο πολύ τα έχουν ανάγκη.

Η Αποστολή ΑΝΘΡΩΠΟΣ ανέλαβε να μεταφέρει 10 μεγάλες κούτες από την Αθήνα στο κλειστό Κέντρο στο Φυλάκιο στην Ορεστιάδα. Τις υπόλοιπες 24 κούτες τις μεταφέραμε στον Πειραιά όπου, για μία ακόμα φορά, η Blue Star Ferries ανέλαβε την δωρεάν μεταφορά τους στην Κω. Οι ομάδες της ΜΕΤΑδρασης παρέλαβαν το υλικό και με μεγάλη χαρά προχώρησαν στη διανομή ανάλογα με τις ανάγκες κάθε παιδιού. Ένα ανέλπιστο δώρο για τα παιδιά που με ένα τεράστιο χαμόγελο έπαιρναν τα παπούτσια και τα υπόλοιπα είδη. Άλλα δίσταζαν να τα φορέσουν και ήθελαν να τα φυλάξουν για να μην τα χαλάσουν, άλλα αμέσως ξεκίνησαν να τα φοράνε και να τα δοκιμάζουν. Ιδιαίτερες στιγμές που μας κάνουν όλους να σκεφτόμαστε για μια στιγμή τις βασικές αξίες στην ζωή, τις πραγματικές μας ανάγκες, τη χαρά που παίρνουμε από ασήμαντα πράγματα που για κάποιους είναι τόσο σημαντικά…

Click And Donate ΜΕΤΑδραση

Αφγανιστάν: Απαράδεκτη τυφλή επίθεση σε εγκύους και μωρά

Θρηνούμε την απώλεια αρκετών ασθενών, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι σκοτώθηκε τουλάχιστον ένας συνάδελφός μας από το ντόπιο προσωπικό. Προς το παρόν  και δεδομένης της διάχυτης ανασφάλειας που επικρατεί, η ιατρική μας ομάδα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να  να συνεχιστεί η  φροντίδα των  νεογέννητων στη μαιευτική κλινική, διασφαλίζοντας παράλληλα  την απαραίτητη περίθαλψη ασθενών   και τραυματιών, παρέχοντας ψυχολογική υποστήριξη στο προσωπικό και  κάθε δυνατή στήριξη σε όσους έχουν χάσει κοντινούς τους ανθρώπους.

Την ώρα που η επίθεση βρισκόταν σε εξέλιξη, μια γυναίκα γέννησε το μωρό της. Και οι δύο είναι καλά στην υγεία τους.

Το προσωπικό μας, μαίες, γιατροί, καθαριστές, νοσηλευτές, μάγειρες, φύλακες και διοικητικό προσωπικό παρέχουν ανεκτίμητες υπηρεσίες σε γυναίκες που χρειάζονται μαιευτική φροντίδα, και ειδικά σε περιπτώσεις περίπλοκων τοκετών.

Προς το παρόν, οι ιατρικές δραστηριότητες στη μαιευτική κλινική του Dasht-e-Barchi αναστέλλονται, αλλά  η λειτουργία της κλινικής δεν  σταματά. Οι ασθενείς απομακρύνθηκαν και μεταφέρθηκαν στα γύρω νοσοκομεία και το προσωπικό μεταφέρθηκε σε  ασφαλές σημείο.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, εκφράζουν σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε την αλληλεγγύη τους προς τον αφγανικό  πληθυσμό.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα άνοιξαν το 2014 τη μαιευτική κλινική χωρητικότητας 55 κλινών στο νοσοκομείο Dasht-e-Barchi. Από την αρχή του χρόνου, γεννήθηκαν 5.401 μωρά  ενώ  524 μωρά υποβλήθηκαν σε θεραπεία στη νεογνική μονάδα και στη μονάδα εντατικής μαιευτικής φροντίδας.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ξεκίνησαν να εργάζονται για πρώτη φορά στο Αφγανιστάν το 1980, αλλά διέκοψαν τις δράσεις τους μεταξύ 2004 και 2009 μετά τη δολοφονία πέντε εργαζομένων της οργάνωσης στην επαρχία Badghis. Το 2019,  οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα λειτουργούσαν επτά προγράμματα σε έξι επαρχίες της χώρας και πραγματοποίησαν περισσότερες από 100.000 εξωτερικές επισκέψεις, υποστήριξαν τη διεξαγωγή άνω των  60.000 τοκετών  και πραγματοποίησαν σχεδόν 10.000 χειρουργικές παρεμβάσεις. Για τις δράσεις τους  στο Αφγανιστάν, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν δέχονται χρηματοδότηση από καμία κυβέρνηση. Αντίθετα η οργάνωση στηρίζεται εξ’ολοκλήρου σε ιδιωτικούς πόρους.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Κινητή Μονάδα Υποστήριξης Ασυνόδευτων Παιδιών στο Δρόμο από τη ΜΕΤΑδραση

Περισσότερα από 3.500 ασυνόδευτα παιδιά βρίσκονται σε επισφαλείς συνθήκες, ενώ υπολογίζεται ότι περίπου 600 παιδιά είναι άστεγα στην Αθήνα ή βρίσκονται σε προστατευτική φύλαξη σε αστυνομικά τμήματα λόγω έλλειψης θέσεων σε κατάλληλες δομές φιλοξενίας. Ακριβώς γι’ αυτά τα παιδιά που ζουν μέσα στο φόβο και την ανασφάλεια και τα οποία δεν ξέρουν ούτε πώς θα τα βγάλουν πέρα, ούτε πού να απευθυνθούν για βοήθεια, η ΜΕΤΑδραση ξεκίνησε μια νέα δράση, την Κινητή Μονάδα Υποστήριξης Ασυνόδευτων Παιδιών στο Δρόμο. Ειδικότερα κατά τη διάρκεια της εφαρμογής αυστηρών μέτρων καραντίνας για την αντιμετώπιση της πανδημίας, η παρέμβαση αυτή κρίθηκε επιτακτική, αφού και τα παιδιά δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν για να μπορέσουν να ζητήσουν υποστήριξη και οι φορείς, ακολουθώντας τα μέτρα, διαμόρφωσαν αντιστοίχως τον τρόπο λειτουργίας τους.

Εδώ και ένα μήνα, τα εξειδικευμένα στελέχη της ΜΕΤΑδρασης, μαζί με την πολύτιμη συνδρομή των εθελοντών μας, υποστηρίζουν τα άστεγα ασυνόδευτα παιδιά της Αθήνας παρέχοντας είδη πρώτης ανάγκης, είδη ατομικής φροντίδας και υγιεινής, ψυχοκοινωνική υποστήριξη και διασύνδεση με το Κέντρο Υποστήριξης άστεγων παιδιών της ΜΕΤΑδρασης «1stop4homeless».

Ευχαριστούμε θερμά για τη στήριξη αυτής της πρωτοβουλίας το Ίδρυμα Kahane και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και ευχόμαστε να καταφέρουμε να συνεχίσουμε και να επεκτείνουμε τη δράση αυτή και μετά την πανδημία με στόχο να μην μείνει «ούτε ένα παιδί άστεγο».

Click And Donate ΜΕΤΑδραση

Προγράμματα τηλε-εκπαίδευσης της ΜΕΤΑδρασης

«Μένω στο σπίτι αλλά συνεχίζω να μαθαίνω την γλώσσα της χώρας στην οποία μένω».
«Διάβασα το μέιλ σας και είμαι πολύ χαρούμενη και ευχαριστώ για όλα. Είναι πολύ καλή ιδέα να συναντηθούμε μαζί στο μάθημα στο Ίντερνετ».
«Γεια σας, Δασκάλα!»
«Thank you for helping us learn Greek».

Αυτά είναι μερικά μόνο από τα μηνύματα που στέλνουν καθημερινά οι μαθητές στους δασκάλους της ΜΕΤΑδρασης αναγνωρίζοντας την τιτάνια προσπάθειά τους για τη συνέχιση των μαθημάτων εξ αποστάσεως. Μηνύματα που αποτελούν την καλύτερη ανταμοιβή για όλους τους εκπαιδευτικούς της ΜΕΤΑδρασης και τους εξαιρετικούς εθελοντές μας, που αγωνίζονται προκειμένου να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και να μην αποκλειστεί ούτε ένας μαθητής από την εκπαιδευτική διαδικασία.

Με τη γνωστοποίηση της αναστολής λειτουργίας όλων των σχολείων της χώρας λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, η ομάδα Εκπαίδευσης της ΜΕΤΑδρασης αμέσως έβαλε σε εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης ψηφιακών εκπαιδευτικών εργαλείων και μεθόδων. Σε σύντομο χρονικό διάστημα καταφέραμε να δημιουργήσουμε 23 ψηφιακά τμήματα σύγχρονης και ασύγχρονης τηλε-εκπαίδευσης με αντικείμενο διδασκαλίας τα ελληνικά, τα αγγλικά και τα γερμανικά, χρησιμοποιώντας παράλληλα ποικίλα ψηφιακά μέσα και εργαλεία όπως την πλατφόρμα Google Classroom, το Skype κ.ά. Τα μαθήματα πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση και οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν εκπαιδευτικό υλικό, το οποίο έχει δημιουργηθεί εξ ολοκλήρου από τους εκπαιδευτικούς ειδικά για τις ανάγκες κάθε τμήματος. Στα live streaming μαθήματα, γίνεται διδασκαλία νέας ύλης, δίνονται επεξηγήσεις και παρέχεται στους μαθητές η δυνατότητα άμεσης αλληλεπίδρασης, σαν να βρίσκονταν σε ένα πραγματικό σχολείο!

Μέχρι στιγμής στα εξ αποστάσεως μαθήματα της ΜΕΤΑδρασης έχουν αποκτήσει δυνατότητα πρόσβασης 282 ενήλικες και 206 ανήλικοι μαθητές από όλα τα σημεία της Ελλάδας, ενώ σε δύο εβδομάδες μαθημάτων έχουν ήδη συμμετάσχει ενεργά 125 μαθητές.

Η διαδικασία εγγραφής στα μαθήματα είναι πλέον ανοιχτή για μικρούς (6-18 ετών) και μεγάλους μαθητές. Για την εγγραφή στα μαθήματα απαιτείται η συμπλήρωση της φόρμας (σε σύνδεσμο παρακάτω) με λατινικούς χαρακτήρες και η αποστολή της στα email mkoumianaki@metadrasi.orgndimitrouka@metadrasi.org

Click And Donate ΜΕΤΑδραση

Παρέμβαση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την επιδημία του κορονοϊού COVID-19

«Στις 14 Φεβρουαρίου, τα κρούσματα της νόσου COVID-19 είχαν ξεπεράσει τις 64.000, με το 99% να εντοπίζεται στην Κίνα» λέει ο Χερτ Φέρντονκ, Συντονιστής επείγουσας παρέμβασης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για τη νόσο COVID-19. «Ο ιατρικός προστατευτικός εξοπλισμός είναι ζωτικής σημασίας. Έτσι, θέλουμε να συμβάλουμε στην υποστήριξη των εργαζομένων υγείας πρώτης γραμμής με την εξειδικευμένη προστασία που χρειάζονται για να εργάζονται με ασφάλεια σε μια επιδημία τέτοιας κλίμακας.»

Το υλικό, βάρους 3,5 τόνων, αποστέλλεται από την MSF Supply, που εδρεύει στις Βρυξέλλες, μέσω της Hubei Charity Federation στο νοσοκομείο Τζινγιντάν της Ουχάν, ένα από τα νοσοκομεία που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της περίθαλψης των ασθενών της νόσου COVID-19.

García Arjona/MSF

 

Στα τέλη Ιανουαρίου, μια ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Χονγκ Κονγκ ξεκίνησε ένα πρόγραμμα που εστιάζει στην εκπαίδευση υγείας για ευάλωτα άτομα. Η συμμετοχή της κοινότητας αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της αντιμετώπισης κάθε επιδημίας. Το πρόγραμμα στο Χονγκ Κονγκ εστιάζει στις ομάδες που είναι λιγότερο πιθανό να έχουν πρόσβαση σε σημαντικές ιατρικές πληροφορίες, όπως οι οικονομικά ασθενέστεροι. Η ομάδα απευθύνεται επίσης σε όσους είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν σοβαρή μορφή της νόσου εάν μολυνθούν, όπως οι ηλικιωμένοι.

«Οι ομάδες μας έχουν πραγματοποιήσει ήδη συνεδρίες πρόσωπο με πρόσωπο με οδοκαθαριστές, πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, και άτομα με προβλήματα όρασης τις τελευταίες εβδομάδες» λέει η Κάριν Χούστερ, υπεύθυνη για το πρόγραμμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Χονγκ Κονγκ. «Προσφέρουμε έγκυρες και τεκμηριωμένες ιατρικές πληροφορίες, αλλά ακόμη πιο σημαντικό ίσως είναι ότι είμαστε εκεί για να ακούσουμε και να απαντήσουμε στις πολλές ερωτήσεις που έχει δημιουργήσει αυτή η νέα νόσος. Συχνά ο φόβος μεταδίδεται πιο γρήγορα από έναν ιό, γι’ αυτό βασικό μας μέλημα είναι να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να διαχειριστούν το στρες και το άγχος τους.»

Ακόμη, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στέλνουν μια δωρεά ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού βάρους ενός τόνου στην οργάνωση St John Ambulance του Χονγκ Κονγκ, για να τη βοηθήσουν να συνεχίσει τη λειτουργία της μέχρι να μπορέσει να ανανεώσει τα αποθέματά της. Το προσωπικό της οργάνωσης μεταφέρει ασθενείς υψηλού κινδύνου, επομένως είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι διαθέτει την εξειδικευμένη προστασία που χρειάζεται για να εργάζεται με ασφάλεια.

Σε άλλες χώρες όπου εργάζονται οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, οι ομάδες της οργάνωσης προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο επιδημίας της νόσου COVID-19. Σε πολλές χώρες, κυρίως στη νότια και τη νοτιοανατολική Ασία, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είναι σε επαφή με τις υγειονομικές αρχές και προσφέρουν υποστήριξη σε περίπτωση που χρειαστεί. Αυτό περιλαμβάνει εκπαίδευση των εργαζομένων υγείας στα μέτρα πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, καθώς και εκπαίδευση υγείας για ευάλωτα άτομα και ομάδες υψηλού κινδύνου, παρόμοια με τις δραστηριότητες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα το 2003 στη διάρκεια της επιδημίας του SARS (Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο), που οφειλόταν σε έναν παρόμοιο τύπο κορονοϊού.

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Ζητείται ΙΤ Application Developer

Η ΜΕΤΑδραση αναζητά
 ΙΤ Application Developer για να εργαστεί στα γραφεία της
οργάνωσης στην Αθήνα.

Αρμοδιότητες:

  • Ανάπτυξη εργαλείων με σκοπό την κάλυψη
    των υφιστάμενων αναγκών
  • Κατανόηση των επιχειρησιακών αιτημάτων,
    προσπάθεια εύρεσης βέλτιστης λύσης
  • Δομημένη καταγραφή προδιαγραφών και υλοποίηση
    έργων εντός προθεσμιών
  • Διενέργεια ποιοτικών ελέγχων και
    προτάσεις βελτίωσης στο υφιστάμενο λογισμικό        
      
  • Διαχείριση και συντήρηση εταιρικού CRM/ERP
  • Λήψη και διαχείριση αιτημάτων μέσω
    λογισμικού καταγραφής έργων
  • Ανάληψη και διεκπεραίωση project τόσο σε
    ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο

Απαιτούμενα
προσόντα:

  • 1-3 έτη επαγγελματικής εμπειρίας σε
    ανάπτυξη εφαρμογών με χρήση Classic .ASP, .NET (C# ή VB) ή .Net Core
  • Καλή γνώση αντικειμενοστραφούς
    προγραμματισμού και δομών δεδομένων
  • Κατανόηση HTML, JavaScript και CSS 
  • Καλή γνώση συστημάτων διαχείρισης
    σχεσιακών βάσεων δεδομένων (MS SQL Server queries, συντήρηση και βελτίωση) και
    γνώσεις IIS server
  • Εμπειρία σε version control (GIT,
    Bitbucket κ.λπ.) 
  • Άριστη γνώση Αγγλικών
  • Ικανότητα ορισμού προτεραιοτήτων αναλόγως
    αναγκών και επίλυσης προβλημάτων
  • Δυνατότητα εργασίας σε ένα ταχέως
    αναπτυσσόμενο περιβάλλον σε πλαίσιο προθεσμιών

Επιθυμητά
προσόντα:

  • Προηγούμενη εμπειρία ανάπτυξης εφαρμογών
    σε Agile/Scrum framework
  • Εμπειρία ανάπτυξης εφαρμογών στο MS
    Power Apps και στο Azure Cloud
  • Γνώση ανάπτυξης εφαρμογών με
    JavaScript/React/Angular

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να αποστείλουν το βιογραφικό τους σημείωμα, συνοδευόμενο από επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος, στην ηλεκτρονική διεύθυνση hr@metadrasi.org  με ένδειξη στο θέμα IT Application Developer, έως τις 24 Φεβρουαρίου 2020

Η ΜΕΤΑδραση παρέχει ίσες ευκαιρίες απασχόλησης και απαγορεύει τις διακρίσεις στην απασχόληση λόγω φυλής, φύλου, χρώματος, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης ή αναπηρίας.

Click And Donate ΜΕΤΑδραση

«Το πιο δυνατό γιατρικό είναι η αλληλεγγύη»: Χρήστος Χρήστου, Διεθνής Προέδρος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα

Ποιους θεωρείς τους σημαντικότερους σταθμούς στην πορεία σου από το 2002 που ξεκίνησες με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα μέχρι σήμερα που βρίσκεσαι στη θέση του Διεθνούς Προέδρου;

Σε ένα ταξίδι 17 συνολικά χρόνων, οι σταθμοί είναι πολλοί και ο καθένας έχει την αξία και τη σημασία του. Γνώρισα τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα συμμετέχοντας ως γιατρός σε αποστολές ενώ στη συνέχεια βρέθηκα και σε θεσμικές θέσεις ως εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Τμήματος της οργάνωσης. Όλες οι μέχρι τώρα εμπειρίες μού έδωσαν δυνατά μαθήματα παρά τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που αναπόφευκτα περιέκλειαν. Σίγουρα το ξεκίνημά μου στις πολυκλινικές για τη στήριξη μεταναστών στην Ελλάδα και η πρώτη μου αποστολή στην Αφρική σε πρόγραμμα αντιρετροϊκής θεραπείας στη Ζάμπια κρατούν μια ξεχωριστή θέση στο μυαλό και την καρδιά μου. Η δεύτερη μάλιστα αποτέλεσε έναν σταθμό στην πορεία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, καθώς συνδέθηκε με τη μείωση του κόστους των φαρμάκων για το HIV/AIDS που έδωσε ελπίδα σε πολλούς ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και έφηβοι. Ήταν ένας μεγάλος αγώνας που κερδήθηκε στο όνομα των ασθενών μας μέσα από τη συσπείρωση πολλών δυνάμεων. Οι ιατρικές μας ομάδες με την υποστήριξη νομικών αλλά και πολιτών, κυρίως ασθενών, που ευαισθητοποιήθηκαν και κινητοποιήθηκαν δυναμικά, ανάγκασαν τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες να σπάσουν το μονοπώλιο των πατεντών με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά το κόστος των αντιρετροϊκών φαρμάκων. Αυτό σήμαινε ότι έγιναν επιτέλους προσιτά στους ασθενείς μας που μέχρι τότε ήταν ξεχασμένοι και σε μεγάλο βαθμό καταδικασμένοι. Ήταν αναμφίβολα μια σημαντική κατάκτηση, μια πολιτική πράξη, μια δυνατή απάντηση έναντι του οικονομικού κέρδους που έστεκε πάνω από όλα. Εξάλλου, αυτός είναι ένας διαχρονικός στόχος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, να διατηρούμε την αξία της ανθρώπινης ζωής οπουδήποτε στον κόσμο πάνω από οποιαδήποτε εμπορική αξία ή σκοπιμότητα.

Ποια είναι η πιο δυνατή εμπειρία που θυμάσαι από τις αποστολές σου;

Οι εμπειρίες είναι πολλές και δύσκολα ξεχωρίζεις κάποια, όταν συνδέονται ουσιαστικά με την ανθρώπινη ζωή. Όλες έχουν τη μοναδικότητά τους. Και ενώ πολλές προέρχονται από χώρες 
της Αφρικής, όπου βρέθηκα παλιότερα αλλά και πιο πρόσφατα, μία εμπειρία που παραμένει πολύ δυνατή για πολλούς και ιδιαίτερους λόγους, συνδέεται με την Ελλάδα. Πρόκειται για την αξεπέραστη εικόνα του βλέμματος των παιδιών στον καταυλισμό προσφύγων και μεταναστών στη Μόρια της Λέσβου που επισκέφθηκα πριν από λίγο καιρό. Ένιωσα ότι η κενότητα που αντίκρισα στα μάτια τους συνεπάγεται τη στέρηση της παιδικής τους ηλικίας και μιας έμφυτης αισιοδοξίας και δύναμης που τη συνοδεύει.  Αυτό το «άδειασμα» δεν οφειλόταν μόνο στις ακραίες συνθήκες που πολλά παιδιά είχαν ζήσει στις ρημαγμένες χώρες τους, αλλά και στη νέα σκληρή ακρότητα με την οποία τους υποδέχτηκε η πιο αναπτυγμένη και προοδευτική Ευρώπη. Είναι εξάλλου γνωστό ότι η αντιμετώπιση των παιδιών αποτελεί έναν πολύ βασικό δείκτη πολιτισμού για όλες τις κοινωνίες.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα;

Η ποινικοποίηση και η στοχοποίηση της ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης και, κατά προέκταση, της ίδιας της πράξης αλληλεγγύης.  Τα τελευταία χρόνια οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουμε υπάρξει πολλές φορές στόχος επιθέσεων. Κατά καιρούς, νοσοκομεία μας βομβαρδίζονται και η πρόσβαση σ’ εκείνους που μας έχουν περισσότερο ανάγκη γίνεται αδύνατη. Σε αυτές τις περιπτώσεις τόσο οι άνθρωποι που περιθάλπουμε όσο και το προσωπικό μας τίθενται σε έναν μεγάλο κίνδυνο. Σε αυτό οφείλουμε να απαντάμε όσο δύσκολο και αν είναι. Με τη δράση και τη μαρτυρία μας. Με κάθε ευκαιρία θα πρέπει να θυμίζουμε πως τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την ανθρώπινη ζωή. Η ιατρική πράξη δεν γνωρίζει διακρίσεις και πρέπει να γίνεται σεβαστή ακόμη και στις πλέον ακραίες συνθήκες, όπως είναι ένας πόλεμος, και αυτό είναι κάτι που θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε όπου και αν βρεθούμε.

Ποια θεωρείς τη μεγαλύτερη κρίση που συμβαίνει αυτήν τη στιγμή στον πλανήτη;

Ο πλανήτης μας ταλανίζεται από διαφορετικές κρίσεις ταυτόχρονα. Δείτε τις εμπόλεμες ή βίαιες συγκρούσεις σε Συρία, Υεμένη ή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το ξέσπασμα επιδημιών, όπως ο Έμπολα, τον εκτοπισμό και τη μετακίνηση πληθυσμών ανά τον κόσμο σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και με φόντο ένα κλιματικό επείγον. Όλα αυτά διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον διεθνώς. Ο άνθρωπος καλείται να αναμετρηθεί είτε με το μέγεθος της φύσης που αποδεδειγμένα δεν έχει σεβαστεί, είτε με τις δραματικές συνέπειες των επιλογών του ίδιου του είδους του. Το τελευταίο συνδέεται με τις συνειδητές πολιτικές αποφάσεις και τα οικονομικά οφέλη που οδηγούν σε διαχρονικές ανισότητες και τραγικές απώλειες. Αυτό όσο αδιέξοδο και αν ακούγεται, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην μας αποθαρρύνει, ούτε να μας τελματώνει. Η επιβίωση με αξιοπρέπεια είναι ένας αγώνας αντοχής. Και στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα συνεχίζουμε να τον δίνουμε χάρη στους πολύτιμους συμπαίκτες που έχουμε τα σχεδόν 50 χρόνια δράσης μας.  Και δεν είναι άλλοι από όλες και όλους εσάς που αυτή τη στιγμή διαβάζετε αυτές τις γραμμές, που δεν εγκαταλείψατε την κοινή μας προσπάθεια όσα εμπόδια και αν συναντήσατε στην πορεία. Και γι’ αυτό σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως εκ μέρους όλων των συναδέλφων αλλά κυρίως των ανθρώπων που έχουν βοηθηθεί διατηρώντας ζωντανή την ελπίδα τους.

Πώς διαχειρίζεσαι το μέγεθος της ευθύνης να ηγείσαι ενός μεγάλου ανθρωπιστικού κινήματος που μπορεί να επηρεάσει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων;

Επενδύοντας πολύ στη σκληρή δουλειά, τη συνέπεια αλλά και στο μοίρασμα. Πιστεύω πολύ στην ομάδα και έχω την πεποίθηση ότι δεν μπορείς να πας μακριά χωρίς αυτήν. Οι επικεφαλής οργανισμών οφείλουμε να ακούμε τους συνεργάτες μας πριν πράξουμε ή αποφασίσουμε, επί της ουσίας, όχι στους τύπους. Φυσικά έχω πολύ έντονα το αίσθημα της προσωπικής ευθύνης τόσο απέναντι στους ανθρώπους που καλούμαστε να βοηθήσουμε όσο και στο προσωπικό μας. Δεν μπορείς να φροντίσεις σωστά και υπεύθυνα κάποιον, αν δεν έχεις μεριμνήσει για τον φροντιστή. Αυτό τουλάχιστον θα πρέπει να το έχουμε ως μέλημα, ακόμη και αν δεν είναι πάντα εφικτό. Εξίσου σημαντική, όμως, είναι η ευθύνη που νιώθω απέναντι σε όλες και όλους εσάς, τους υποστηρικτές μας. Κάθε σκέψη, απόφαση και πράξη μου οφείλει να στηρίζεται στο γεγονός ότι διαχειρίζομαι την εμπιστοσύνη ανθρώπων, είτε είναι ασθενείς, είτε συνάδελφοι, είτε δωρητές. Την ίδια στιγμή αυτή η ευθύνη λειτουργεί και ως δύναμη. Δεν γεμίζουν οι αποθήκες του μυαλού και της ψυχής μου μόνο με έννοια αλλά και με πίστη ότι όλοι μαζί θα συνεχίσουμε να παλεύουμε παρά τις αντιξοότητες για έναν κόσμο λίγο πιο δίκαιο και πιο όμορφο.

Επισκέφθηκες πρόσφατα τη Λέσβο και τη Σάμο.  Πώς αισθάνεσαι όταν μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες κρίσεις συμβαίνει «στην αυλή του σπιτιού σου»;

Σοκαρισμένος με όσα είδα στα δύο νησιά. Και με ένα αίσθημα θυμού κυρίως για τον τρόπο συνειδητής διαχείρισης της κατάστασης από τις πολιτικές δυνάμεις, όχι μόνο της χώρας μας αλλά όλης της Ευρώπης. Αναμφίβολα πρόκειται για μια πραγματικότητα που απαιτεί ψύχραιμη και υπεύθυνη διαχείριση απέναντι τόσο στους πληθυσμούς που καταφθάνουν διωκόμενοι από σκληρές καταστάσεις όσο και στις κοινωνίες που καλούνται να διαχειριστούν και να ζήσουν μια νέα συνθήκη. Την ίδια στιγμή, αυτή η κρίση που πέρασε τα σύνορα και έγινε «δική μας υπόθεση», μας δείχνει κάτι πολύ σημαντικό και ρεαλιστικό. Ό,τι τίποτα δεν είναι τόσο μακριά μας, όσο ίσως πιστεύουμε. Όχι μόνο με την έννοια της γεωγραφικής απόστασης, αλλά της ουσιαστικής ανατροπής. Βλέποντας ανθρώπους που αψηφούν πολλούς κινδύνους για να φτάσουν εδώ παλεύοντας για την επιβίωσή τους, ουσιαστικά βλέπουμε κάτι απλό, αλλά πολύ βασικό: ότι είμαστε όλοι άνθρωποι, με τα ίδια δικαιώματα απέναντι στη ζωή. Θυμόμαστε πως όλα είναι εφήμερα και αναστρέψιμα για όλους μας ανά πάσα στιγμή. Η σχέση «υπεροχής» και «αδυναμίας» ή «ισχύος» και «ευαλωτότητας» ακροβατεί πάνω σε μια πολύ λεπτή γραμμή. Αυτό η Ευρώπη το έχει ζήσει ιστορικά.  Και παρά τις κοινωνικές και οικονομικές αναταράξεις που βιώνει σήμερα, οφείλει να ανταποκριθεί στον ρόλο που η ίδια έχει επιλέξει για τον εαυτό της προασπιζόμενη την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο όνομα της οποίας έχει παλέψει σκληρά. Δεν μπορεί, λοιπόν, να λειτουργεί ισοπεδωτικά ή ακυρωτικά απέναντι σε αυτό, γιατί στην ουσία αποδομεί τον εαυτό της. 

Η προσφυγική – μεταναστευτική κρίση έχει διχάσει την ελληνική κοινωνία κι έχει αναδείξει ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης από τη μία αλλά και μία αυξημένη ρητορική μίσους από την άλλη. Πώς μπορεί να καταπολεμηθεί αυτό το μίσος; 

Με αμεσότητα, κατανόηση και αλήθεια. Και χωρίς επανάπαυση. Ανακαλώ συχνά τη φράση «ύπουλη λέξη ο εφησυχασμός» γιατί την πιστεύω βαθιά. Οφείλουμε να συνεχίσουμε να μιλάμε όσο γίνεται πιο ειλικρινά και δυνατά για την κοινωνική και ανθρωπιστική δράση, με όποια εργαλεία και όσες δυνάμεις διαθέτουμε. Σε μια εποχή απομονωτισμού ή εικονικής σύνδεσης μέσω της τεχνολογίας,  τα μηνύματα διχασμού μάς χαλυβδώνουν ακόμα περισσότερο. Αυτό συνθέτει μια μεγάλη πρόκληση και έναν κίνδυνο που μπορούμε, ωστόσο, να αντιμετωπίσουμε.  Ενημερώνοντας, ακούγοντας και εξηγώντας. Από τη μία πλευρά, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την κόπωση, την ανησυχία ή ακόμη και τον δισταγμό μιας κοινωνίας που βρίσκεται μπροστά σε μια έντονη και πρωτόγνωρη συνθήκη και να τη βοηθήσουμε να τη διαχειριστεί. Ο καθένας μας έχει μια ευθύνη σε αυτό, πολιτική, συλλογική ή ατομική. Από την άλλη, δεν μπορούμε να επιτρέπουμε ακραίες συμπεριφορές ή γενικευμένες ρητορικές διχασμού που ξέρουμε πολύ καλά πού έχουν οδηγήσει ιστορικά. Σε σκοτάδι, μηδενισμό και καταστροφή. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποτρέψουμε όσο περνάει από το χέρι μας. Οφείλουμε μάλιστα να το αποθαρρύνουμε πρώτα για εμάς και στη συνέχεια για τους γύρω μας. Οι κοινωνίες έχουν σταθεί συγκινητικά και μεγαλόπρεπα δίπλα στους συνανθρώπους τους χωρίς διακρίσεις την ώρα που οι πολιτικοί και τα οικονομικά συμφέροντα υποδείκνυαν διαφορετικά. Αυτό το ηθικό ανάστημα έχουμε ανάγκη. Το ζητούμενο δεν είναι να απομονωθούμε ή να οχυρωθούμε και άλλο αλλά να έρθουμε πιο κοντά σεβόμενοι ο ένας τον άλλον. Ως γιατρός το έχω δει με όλους τους ασθενείς, όπου και αν βρέθηκα. Το πιο δυνατό γιατρικό είναι η σύνδεση, η αλληλεγγύη. 

Τα τελευταία χρόνια ζεις και εργάζεσαι στο εξωτερικό. Πόσο διαφορετικό είναι να χειρουργείς σε μια εμπόλεμη ζώνη απ’ ό,τι σε ένα ευρωπαϊκό νοσοκομείο;

Στην ουσία του δεν είναι διαφορετικό. Ίσως βρίσκεσαι εκεί με λιγότερα εργαλεία και «χειρουργικές ανέσεις» αλλά πάντα και παντού η χειρουργική πράξη παραμένει ίδια. Η ένταση σε μια εμπόλεμη ζώνη μπορεί να περιμένει κάποιος ότι είναι μεγαλύτερη λόγω εξωτερικών συνθηκών αλλά λειτουργεί ένας μηχανισμός συγκέντρωσης σε αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα και κυρίως σωστά για το καλό του ανθρώπου που έχεις μπροστά σου και χρειάζεται τη βοήθειά σου. Φυσικά αντιλαμβάνεσαι μια ποιοτική διαφορά αλλά τελικά η ποιότητα των υπηρεσιών μας σχετίζεται σημαντικά με την ανθρώπινη επαφή και όχι πάντα με κάθε εργαλείο τελευταίας τεχνολογίας που θα μπορούσαμε να έχουμε στη διάθεσή μας. Είναι η συναίσθηση και η ουσιαστική παρουσία μας δίπλα τους που κάνει τη διαφορά.

Με ποιον τρόπο έχει αλλάξει την προσωπική σου θεώρηση για τη ζωή η ενασχόλησή σου με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα;

Δεν θα έλεγα πως έχει αλλάξει κάτι. Ίσως έχει ενισχύσει ό,τι πάντα πίστευα. Πως σε αυτόν τον κόσμο προχωράμε  συνυπάρχοντας, δεν ήρθαμε για να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Πρόκειται για μια καθημερινή, συλλογική προσπάθεια αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης που είναι απαραίτητο να λαμβάνει χώρα σε ένα πλαίσιο σεβασμού προς όλα τα άλλα είδη αλλά και προς τον ίδιο τον πλανήτη που μας φιλοξενεί.

Βρες τη συνέντευξη στο Τεύχος 103 του περιοδικού Χωρίς Σύνορα: 

Click And Donate –> ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ